Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4358 K.2024/5987

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2023 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında suç uydurma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2023 tarihli kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, verilen hapis cezasının 1.500,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 12.09.2023 tarihli kararıyla sanık hakkında üzerine atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece Mahkemesi tarafından sanığın aslında kaybolmayan aracıyla ilgili ihbarda bulunarak suç uydurma eylemini gerçekleştirdiği anlaşıldığından, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince verilen hükmün isabetsiz olduğu değerlendirilerek, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün Bölge adliye Mahkemesince kaldırılarak beraat kararı verildiği anlaşıldığından, beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan sanığın temyiz talebinde hukuki yararı olmadığı anlaşıldığından reddine karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR