Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4396 K.2024/1564

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Eskil Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2015 tarihli iddianamesiyle, sanıklar hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılması için dava açılmıştır. 2.Eskil Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 24.11.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan, 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3.Eskil Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 24.11.2015 tarihli kararının, sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 15.11.2022 tarihli kararı ile "...Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas,

2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda ....basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38 inci maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiğinden temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına..." karar verilmiştir.

4.Eskil Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında basit yargılama usulü hükümleri uygulanarak 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmiştir. 5. Sanıkların itirazı üzerine yeniden duruşma açılarak, Eskil Asliye Ceza Mahkemesinin 18.07.2023 tarihli kararı ile, sanık hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan, 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanıkların, Eskil belediyesi sınırları içerisinde Aydınlık Mahallesi Sırataş mevkiinde bulunan 11029 parsel numaralı mera parselinin 59.500 m2'lik kısmına şeker pancarı ekmek suretiyle müdahalede bulundukları iddiasıyla dava açılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

1.Eskil Kaymakamlığı'nın 25.04.2014 tarih ve 4 sayılı birinci men kararının sanıklar ..., ... ve ... hakkında verildiği ve 06.05.2014 tarihinde infaz edilmesine karşın, 02.09.2014 tarih ve 20 sayılı ikinci men kararının sadece sanık ... hakkında verildiği ve 09.09.2014 tarihinde infaz edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanıklar ... ve ... hakkında usulüne uygun verilmiş ikinci men kararı ile infazına yönelik işlem bulunmadığı gözetilerek sanıklar ... ve ... yönünden 3091 sayılı Kanuna aykırılık suçunun unsurları oluşmadığı, ayrıca suça konu yerin Eskil Belediyesi sınırları içinde kaldığı bu nedenle de 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası kapsamında da değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla; sanıkların beraati yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B . Sanık ... Serdar Koyuncu Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanık hakkında 3091 sayılı Kanun uyarınca Hazine adına kayıtlı mera vasfındaki yere ilişkin iki ayrı men kararı verilip her iki men kararının da infaz edildiği ve mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen 12.10.2015 tarihli fen bilirkişi raporu ile sanığın tecavüzde bulunduğu Hazine adına kayıtlı mera vasfındaki yere şeker pancarı ekerek tecavüz ettiği anlaşılmıştır.

2.Sanıklar ... ve ...'nın birinci men kararından sonra tecavüzlerini sonlandırdıkları için haklarında ikinci men kararı verilmediği, Eskil Kaymakamlığı'nın 02.09.2014 tarih ve 20 sayılı ikinci men kararının sadece sanık ... hakkında verildiği anlaşılmakla; sanıkların suçu birlikte işledikleri kabul edilemeyeceğinden sanık ... yönünden 3091 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince verilen cezanın arttırılması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR