Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4464 K.2024/997

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 18.09.2013 tarihli iddianamesiyle, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2013 tarihli kararıyla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 3. Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2013 tarihli kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 03.06.2021 tarihli kararıyla, sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2023 tarihli kararıyla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 14 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işleme kastı olmadığına, suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, olay günü akşam vakti özel eğitim merkezinden gelip yolda oyun oynamakta olan mağduru yanına çağırıp kolundan tutarak, inşaatında hırsızlık olduğunu, boruların çalındığını söyleyerek elindeki plastik boru ile mağdura vurmaya başladığı, mağdur ağladığı ve kendisinin bir şey çalmadığını söylediği halde vurmaya devam ettiği, ardından mağdurun kolundan zorla tutarak inşaatın yanındaki berbere ve başka kişilere de mağdurun hırsız olup olmadığını sorduğu, hırsızlık yapmayacağına dair yanıtlara rağmen yine mağduru zorla söz konusu inşaata götürerek orada bir süre daha cebirle alıkoyduğu,

bu sırada elindeki demir makasının künt tarafı ile mağdurun kafasına vurduğu, olay devam ederken mağdurun annesi olan katılanın, komşuların haber vermesi üzerine olay yerine geldiğinde mağdurun sanık tarafından kolu kıvrılmış bir şekilde tutulduğunu gördüğü, bırak demesi üzerine sanığın mağduru bıraktığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Dosya kapsamında yer alan 14.06.2013 tarihli adli muayene raporu, 28.06.2013 ve 08.11.2013 tarihli Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporlar ile bilgi sahibi sıfatıyla ifadesi alınan M.D.'nin beyanı ile tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, mağdur ...'u kolundan zorla tutarak belli bir süre cebir kullanmak suretiyle alıkoyduğu anlaşılmakla, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR