Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4467 K.2024/1121

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ceyhan Cumhuriyet Başsavcılığının 23.08.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 3091 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2021 tarihli kararı ile sanığın 3091 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan beraatine karar verilmiştir.

3.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 16.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine ilk derece mahkemesinin kararının "......'nın suçtan zarar görme olasılığına binaen davadan haberdar edilip, delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmemesi ve sanık hakkında açılan davaya konu suçun şekli suçlardan olması,

verilen men kararlarının biri veya ikisinin idari yargı birimlerince iptali yada mahkeme kararıyla nizalı taşınmazın sanığa teslimine dair bir karar da bulunmadığı nazara alınarak toplanacak deliller çerçevesinde sanığın hukuki durumunun yeniden takdiri gerektiğinin gözetilmemesi," nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma sonrası, Ceyhan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2022 tarihli kararı ile sanığın 3091 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan beraatine karar verilmiştir. 5.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 30.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasını uyarınca ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına sanığın 3091 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, men kararının tebliğinin usulsüz olduğuna, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeler ile sanığın cezalandırıldığına, iki adet usulüne uygun verilmiş men kararı olmadığına, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, Ceyhan Belediye Başkanlığının katılma hakkı olmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanığın Veysiye Mahallesi 107 ada, 36 sayılı mera parseline ekmek sureti ile tecavüz etmesi nedeni ile hakkında iki kez men kararı verildiği iddiasına ilişkindir. 2. Mahkemece sanık hakkında verilen 04.06.2018 tarih ve 51 sayılı men kararının infaz işleminden sanığın haberi olmadığını beyan ettiği, dosyada sanığın infaz işleminden haberinin olduğunu gösterir bir belge olmaması ve atılı suçun şekli suçlardan olması nedeniyle sanığın üzerine atılı suçun yasal şartları oluşmadığı kabulü ile sanık hakkında beraat karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde, sanığın107 ada 36 parsel sayılı mera vasfındaki taşınmazın 1800 metrekarelik kısmını mısır ekerek işgal ettiği belirlenerek hakkında men karar verildiği, kararın 13.06.2018 tarihinde sanığın huzurunda infaz edilerek taşınmazın Ceyhan Belediye Başkanlığına teslim edildiği, sanığın aynı parsel sayılı taşınmazın 1622 metrekarelik kısmına mısır ekerek müdahale ettiğinin tespit edilmesi ile Ceyhan Kaymakamlığının 17.06.2019 tarih ve 59 sayılı kararıyla sanığın tecavüzünün ikinci kez menine karar verildiği,

bu kararın da 03.07.2019 tarihinde sanık da hazır olduğu halde infaz edilerek taşınmazın Ceyhan Belediye Başkanlığına teslim edildiği gerekçesi ile ilk derece mahkemesince sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesi isabetsiz görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, sanık hakkında 3091 sayılı Kanun uyarınca aynı mera parseline tecavüzü nedeni ile iki men kararı verilip her iki men kararının da infaz edildiği anlaşıldığından sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanık hakkında verilen men kararlarının sanığa tebliğ edildiği ve sanığın huzurunda infaz edilerek taşınmazın Ceyhan Belediye Başkanlığına teslim edildiği anlaşıldığından sanık müdafinin men kararının usulüne uygun tebliğ edilmediğine ilişkin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

Suçtan zarar gören Ceyhan Belediye Başkanlığının davaya katılmasına karar verilmesinde ve lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmamıştır.

Eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 30.01.2023 tarihli sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,