Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/448 K.2023/2767

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin A fıkrasının sekizinci bendi delaletiyle, 5237 sayılı Kanun'un

292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2015 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli kararı ile (Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasa'nın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek "basit yargılama usulü" yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu) bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine; Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2021 tarihli kararı ile takdiren basit yargılama usulünün uygulanmamasına ve sanığın 5275 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin A fıkrasının sekizinci bendi delaletiyle, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2021 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.10.2022 tarihli kararı ile (...

Sanık hakkında kurulan hükümde, tekerrüre esas alınan ilamda yer alan 5237 sayılı TCK.nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu.

5237 sayılı TCK.nın 50/1. maddesine göre sanığın; kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına veya seçenek tedbirlerden birine çevrilebileceği hükmü düzenlenmiş olması ve sanığın hükmün tefhim edildiği 31.12.2021 tarihli duruşmada, lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin talebinin TCK.nın 50. maddesini de kapsadığı gözetilmeden, bu hususta olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi.

Kabul ve uygulamaya göre de. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamda TCK.nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun gözetilmemesi,) bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma kararı üzerine; Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2022 tarihli kararı ile bozma ilamına uyularak, sanık hakkında 5275 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin A fıkrasının sekizinci bendi delaletiyle, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İncelemeye konu olay; sanık hakkında denetimli serbestlik kararı verilerek tahliye edilmesi, bu kararın

sanığa 13.05.2015 tarihinde kendi imzasına tebliğ edilmesine rağmen 3 gün içinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmemesi ve iki gün içerisinde teslim olmaması, iddiasına ilişkindir. 2. Sanık Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat ettiğini ancak kimliği olmadığı için kaydını almadıklarını savunmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığa hükmün 03.03.2015 tarihinde Afyonkarahisar 2 No.lu T tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda SEGBİS yoluyla tefhim edildiği, ancak sanığın kararı süresi içerisinde temyiz etmediği anlaşılmakta ise de; hükmün tefhim edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanığa 5271 sayılı Kanun'un 263 üncü maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltılması nedeniyle, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

2. Sanık hakkında verilen denetimli serbestlik kararının bizzat sanığa tebliğ edildiğine dair belge ve sanığın ikrarı karşısında sanığın bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR