Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4498 K.2024/1119

Köy tüzel kişiliğine ait boşluğa tecavüz suçundan açılan davada, suçtan zarar görmeyen köy halkından ...'in davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği belirlenerek yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mut Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Mut 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2020 tarihli kararı ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 3.000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.01.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan Hazine vekilinin ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasını uyarınca İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet kararının kaldırılmasına, sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Temyiz kapsamına göre, 1. Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi, 3091 sayılı Kanun uyarınca aynı yere ilişkin iki ayrı men kararı verilmiş olup her iki karar da infaz edildiğine, eylemin 3091 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu oluşturduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Katılan ... Başkanlığı vekilinin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlediğine, eksik inceleme ile usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna, gerek iddianamede gerekse de müdahale dilekçelerinde talep edilen 3091 sayılı aykırılık suçundan cezalandırılmalarına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanığın köy boşluğu vasfına haiz alana beton dökmek suretiyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Mahkemece sanığın köy boşluğu vasfına haiz alana beton dökmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediğinin kabulü ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6360 sayılı Kanun) 01.04.2014 tarihinde yürürlüğe giren 1 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre, büyükşehir belediyesi kurulan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılması, köylerin mahalle olarak, belde belediyelerinin ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılması karşısında; sanığın köy boşluğuna yaptığı tecavüzün 01.04.2014 tarihinden sonra olması nedeniyle suç unsurları oluşmayacağından İlk Derece Mahkemesince mahkûmiyet kararı verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnameye Yönelik

Sanık hakkında 3091 sayılı Kanun uyarınca aynı yere ilişkin iki ayrı men kararı verilip her iki men kararının da infaz edildiği anlaşıldığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Şikayetçi Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik

Köy tüzel kişiliğine ait boşluğa tecavüz suçundan açılan davada, suçtan zarar görmeyen köy halkından ...'in davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmıştır.

C. Katılan Vekillerinin Temyiz İsteğine Yönelik

Sanığın belediye sınırlarında meraya tecavüz şeklinde gerçekleşen eyleminin, 6360 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden sonra işlenmesi nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulama alanı bulunmadığı, ancak sanığın köy boşluğuna beton dökmek suretiyle tecavüzü nedeniyle sanık hakkında 3091 sayılı Kanun uyarınca aynı yere ilişkin iki ayrı men kararı verilip, her iki men kararının da infaz edildiğinin anlaşıldığından, sanığın eyleminin 3091 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine aykırılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Şikayetçi Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 23.01.2023 tarihli kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Vekillerinin Temyiz İsteğine Yönelik