Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4503 K.2024/1963

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 Sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.10.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca görevi yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Çanakkale 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01.07.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan suçundan, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Çanakkale 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01.07.2020 tarihli kararının sanık tarafından istinafı üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 11.02.2022 tarihli kararı ile; sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 292 nci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hükümlü ve tutuklunun cebir tehdit kullanması suretiyle kaçması suçunu oluşturduğundan İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

4. Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.10.2022 tarihli iddianamesi ile Türk Ceza Kanunun 292 nci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hükümlü ve tutuklunun cebir tehdit kullanması suretiyle kaçması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmış, açılan kamu davası eldeki dava dosyası ile birleştirilmiştir.

5. Çanakkale 6. Asliye Ceza Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 04.11.2022 tarihli karar ile ana dava dosyası yönünden sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan suçundan dolayı 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine, birleşen dava dosyası yönünden sanık hakkında Türk Ceza Kanunun 292 nci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hükümlü ve tutuklunun cebir tehdit kullanması suretiyle kaçması suçundan dolayı 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin ilamı ile hükümlünün veya tutuklunun kaçması suçundan verilen 6 ay hapis cezasının mahsubu ile sanığın neticeden 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. İlgili kararın, sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 01.03.2023 tarihli kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası gereğince, sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kaçması suçundan açılan davanın reddine, hükmün bu şekilde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; hem Bursa Bölge Adliye Mahkemesi'nin temyize konu edilen kararı ile, hem Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararı ile sanık hakkında açılan davaların ayrı ayrı redlerine dair iki farklı hüküm kurulduğuna, bu şekilde sanık ...'nin hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan hiç ceza almamasına neden olacak şekilde uygulama yapılmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, verilen kararın sanık aleyhine bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın suç tarihinde Çanakkale Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu, saat 20:00 sıralarında çamaşırhane bölümünde aralarında çıkan tartışma sonucu sanığın cebinden çıkardığı çakı ile Ersin'i yaraladığı, sanığın elindeki çakı ile cezaevi bahçesine doğru koştuğu, sanığın koştuğunu gören infaz koruma memuru mağdur ...'ın da peşinden gittiği, sanığın mağdura "gelme başkan elimde emanet var, seni de bıçaklarım" şeklinde tehditte bulunduğu ve tel örgülerin üzerinden atlayarak kurumdan firar ettiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı hükümlü veya tutuklunun kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.Uyap üzerinden yapılan sorgulamada, Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.01.2019 tarihli ilamının, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin, 08.11.2022 tarihli ilamı ile ek kararın kaldırılarak bozulması üzerine Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2023 tarihli ek kararı ile eldeki dava dosyasına konu Çanakkale 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2022 tarihli ilamı gerekçe gösterilerek kamu davasının reddine karar verildiği ve kararın 08.03.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eylemi sabit görüldüğünden atılı suçtan cezalandırılmasına, verilen cezadan aynı suç eylemi nedeniyle Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin ilamı ile sanık hakkında verilen cezanın mahsubuna karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince sanığa yüklenen aynı fiilin Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2019 tarih ve 2018/653 Esas 2019/27 Karar sayılı yargılamasına konu edildiğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası gereğince, sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun cebir ve tehdit kullanmak suretiyle kaçması suçundan açılan davanın reddine, karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 04.11.2022 tarihli karar ile "sanık hakkında Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin ilamı ile hükümlünün veya tutuklunun kaçması suçundan verilen 6 ay hapis cezasının mahsubu ile sanığın neticeden 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" karar verildiği, UYAP üzerinden yapılan sorgulamada ise Çanakkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.02.2023 tarihli, 2022/703 Esas ve 2023/182 Karar no lu kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası gereğince açılan davanın reddine karar verildiği,

verilen bu kararın 08.03.2023 tarihinde kesinleştiği, bu durumda mahsup edilen 6 ay hapis cezasının da ortadan kalktığı anlaşılmakla, Mahkemece mahsup hükümleri uygulanmaksızın sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR