Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/460 K.2023/7849

Sanık hakkında müşteki ...'a karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan neticeten hükmolunan 2.800,00 TL; mala zarar verme suçundan hükmolunan neticeten 2000,00 TL adlî para cezalarına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 02.07.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2020 tarihli kararı sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; tüm suçlardan hakkında beraat kararları verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın ele geçirilemeyen ruhsatsız tabancasıyla temyiz dışı sanık ...'nun temyiz dışı sanık ... 'dan olan alacağını istemek amacıyla ...'ın işyerine gittikleri, aralarında çıkan tartışma üzerine sanığın belindeki ruhsatsız tabancasıyla ...'a ateş ettiği iddiasına ilişkindir. 2. Sanığın ikrar içeren savunması mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Kasten yaralamaya teşebbüs ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde

Hükümlerin tür ve miktar itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ise;

Suç tarihinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 250 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 08.07.2021 tarihinde yapılan değişiklikten öncesine ait olmakla;

Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan " ... kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış... " ibaresinin "... seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması gerekmektedir.

V. KARAR

A.Kasten yaralamaya teşebbüs ve mala zarar verme suçları yönünden Sanık hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçun yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2020 tarihli kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,