Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4619 K.2024/513

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Lüleburgaz Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkaca suç ile birlikte 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen suçtan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Lüleburgaz 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen suçtan dolayı 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 12.02.2022 tarihli kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesinin beraat kararının kaldırılmasına, sanık hakkında 6136 sayılı Kanunun 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen suçtan dolayı 1 yıl hapis cezası ve 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 12.02.2022 tarihli kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 23.11.2022 tarihli kararı ile sanığın savunma hakkının kısıtlanmasının hukuka aykırı olduğu, seri muhakeme usulünün değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine seri muhakeme usulüne göre işlem yapılmak üzere Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilen dosyada seri muhakeme usulünün uygulanamaması üzerine yapılan yargılamada İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 06.09.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanunun 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen suçtan dolayı 1 yıl hapis cezası ve 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; ilk kez yakalanmasına rağmen aldığı cezanın haksız olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay; sanığın arkadaşı ile birlikte sokak üzerinde ateş yakarak alkol aldıkları, sanığın suça konu olan ve ele geçirilemeyen tabancayı 6 yaşlarındaki çocuğu Rafet'e verdiği, bu sırada tabancanın ateş alarak sokak üzerinde oyun oynayan mağdur çocuğu yaraladığını, böylece sanığın ruhsatsız ateşli silah taşıma veya bulundurma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.Dosya kapsamından olay yerinde inceleme yapılmadığı için mermi çekirdeği, boş kovanın bulunmadığı, sanığın olay yerinden kaçmış olması nedeniyle sanıktan swap örneğinin alınamadığı, suça konu tabancanın ele geçirilememiş olduğu anlaşılmaktadır.

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

İlk Derece Mahkemesince ruhsatsız ateşli silah taşıma veya bulundurma suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince "mağdur ...'nın alınan doktor raporuna göre ateşli silahla yaralandığının bahse konu raporla tespit edildiği, sanığın kucağında oturan ve cezai ehliyeti bulunmayan oğlunun elindeki silahın patlaması sonucunda mağdur ...'in silahtan çıkan mermilerle yaralandığı, hayatın olağan akışı içinde sanığın kucağındaki çocuğun elindeki ateşli silahın kime ait olduğunun bilmemesinin mümkün olmadığı, kaldı ki sanığın savunmalarında tevil yoluyla suçlamayı ikrar ettiği bu itibarla sanığın üzerine atılı 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından" İlk Derece Mahkemesinin beraat kararının kaldırılmasına ve sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın tevil yollu ikrar niteliğindeki savunmaları, olay yeri araştırma tutanağı, tanık beyanı, Yargıtay bozma ilamı ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sabit olduğuna ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 06.09.2023 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Lüleburgaz 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2024 tarihinde karar verilmiştir.