Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4649 K.2024/657

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Viranşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2017 tarihli iddianamesi ile köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Viranşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan beraat kararı verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin, 07.04.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek ''...Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 2018/158 Esas ve 2020/14616 Karar sayılı ilamı ile benzer ilamlarında belirtildiği gibi 6360 sayılı Kanun'un TCK'nın 154/2. maddesi ile bütünleyici bir ilişki içinde bulunmadığı gibi maddede herhangi bir değişikliğe ya da maddenin yürürlükten kaldırılmasına dair bir hüküm de içermediği,

idari yapılanmayı yeniden düzenlemek amacıyla köy statüsüne sahip yerleşim yerlerini mahalle olarak bağlı bulundukları ilçe belediyesine bağladığı, bu kapsamda 6360 sayılı Yasa ile de TCK'nın 154/2. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarında bir değişiklik yapılmadığı gözetildiğinde, suça konu yere ilişkin tapu kayıtları ile kadastro krokileri dosya arasına celp olunup, mahallinde resen refakate alınacak bilirkişiler ve yöreyi iyi bilen tanıklar eşliğinde keşif yapılarak,

suça konu yerin mera veya köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bir yer olup olmadığının saptanmasından, mera veya köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bir yer olduğunun belirlenmesi halinde sanığın bu özelliğini bilerek söz konusu taşınmazı kısmen veya tamamen zapt edip etmediği veya herhangi bir şekilde tasarrufta bulunup bulunmadığı, var ise zapt veya tasarrufunun ne şekilde olduğu ve ne zaman başlayıp ne zaman son bulduğu,

tecavüzün halen devam edip etmediği kesin olarak belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun elde edilecek bilgilere ve saptanacak olgulara göre tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması...'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Viranşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 10 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

5. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın mahkumiyetine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine; "...Sanık ...'ın üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurları yönünden oluşmaması nedeniyle 5237 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın BERAATİNE..." ibarelerinin eklenmesi suretiyle, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Hazine vekilinin temyiz isteği; sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. 2. Katılan ... Belediyesi vekilinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; Sanığın Viranşehir ilçesi Ayaklı Mahallesi bulunan 28 nolu mera vasfındaki araziye ev yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddiasıyla dava açılmıştır. Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Soruşturma aşamasında yapılan keşif sonrası düzenlenen fen bilirkişi raporu ile sanığın ev yapmak amacıyla duvar örerek köy tüzel kişiliğine ait mera vasfındaki araziye tecavüz ettiğini tespit edilmesi üzerine sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen 31.05.2022 tarihli bilirkişi raporuna göre; sanığın suça konu araziye yaptığı inşaata 2016 yılı içerisinde başladığının tespit edildiği yani sanığın tecavüzünü 6360 sayılı Kanun'un 01.04.2014 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra gerçekleştirdiği anlaşılmakla; sanığın mahkumiyetine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine ''...sanığın atılı suçtan beraatine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine...'' karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, suça konu araziye yaptığı inşaatın 2016 yılı içerisinde başladığı, bu kapsamda 6360 sayılı Kanun'un 01.04.2014 tarihinde yürürlüğe giren 1 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre, büyükşehir belediyesi kurulan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliğinin kaldırılması, köylerin mahalle olarak, belde belediyelerinin ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılması gözetildiğinde; sanığın tecavüzünün 01.04.2014 tarihinden sonra olduğu tespit edildiğinden sanık hakkında verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 22.06.2023 tarihli 2023/663 Esas sayılı kararında katılan Hazine vekili ve katılan ... Belediyesi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,