Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4681 K.2024/235

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2017 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocukları dilencilikte araç olarak kullanma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Kırşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.11.2017 tarihli kararı ile sanığın çocukları dilencilikte araç olarak kullanma suçundan 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 05.02.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, sanığın dilencilik suçundan 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve karar 01.04.2019 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 23.05.2023 tarihli kararı ile sanığın deneme süresi içinde 06.03.2020 tarihinde işlediği dilencilik suçu nedeni ile hükmün açıklanmasına ve sanığın dilencilik suçundan 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği, kendisinin dilendiricilik yaptırmadığına ayrıca çocukların dilencilik yapmadığına, suçsuz olduğuna, 2. Katılan kurum vekilinin temyiz isteği, suçtan dolayı en üst sınırdan cezaya hükmedilmesi ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanığın suç tarihinde küçük çocukları ...ve ...'ı kavşakta duran araçlardan ve yoldan geçen vatandaşlardan para istemek suretiyle dilendirdiğinin, çocukların topladıkları paraları götürüp annelerine verdiklerinin ve tekrar dilenmeye devam ettiklerinin polis tarafından tespit edildiği iddiasına ilişkindir. 2. Mahkemece sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine ve verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın suç tarihinde çocukları ...ile ....'ı Migros market önünde yoldan geçen vatandaşlardan para istemek suretiyle dilendirdiği kabulü ile sanığın mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın beş yıllık deneme süresi içinde 06.03.2020 tarihinde işlediği dilencilik suçu nedeni ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasına ve sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnameye Yönelik

Gerekçeli kararda “İDDİA” başlığı altındaki yazılan Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2016 gün ve 2016/246 sayılı iddianamenin inceleme konusu dava ile ilgisi bulunmadığı anlaşıldığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanık ve Katılan Vekilinin Temyiz İstemlerine Yönelik

Sanık hakkında kurulan hükümde, sanık hakkında çocukları dilencilikte araç olarak kullanma suçundan Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2017 tarih 2017/706 sayılı iddianamenin düzenlendiği, düzenlenen iddianame içeriğine uygun olarak hüküm kurulduğu ancak gerekçeli kararda “İDDİA” başlığı altındaki yazılan Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığının 03.02.2016 gün ve 2016/246 sayılı iddianamenin inceleme konusu dava ile ilgisi bulunmadığı anlaşıldığından inceleme konusu dava ile ilgisi bulunmayan iddianame yazılmak sureti ile hüküm ve gerekçe arasında çelişkiye sebebiyet verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR