Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4687 K.2024/5912

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği, suçun temadi eden suçlardan olduğu ve temadinin de şikayet tarihinde kadar devam ettiği, suç tarihinde dava konusu parselin katılan ...

Belediyesi'nin sınırları içerisinde mera parseli olduğu bu nedenle de temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmaması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmediği, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Pınarhisar Cumhuriyet Başsavcılığının 24.11.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. Pınarhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2015 tarihli kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Pınarhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2015 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 17.10.2022 tarihli kararı ile; "yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması" gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kararının bozulmasına karar verilmiştir.

4. Pınarhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasının, müştekinin şikayetten vazgeçmesi gerekçesiyle 5237 sayılı Kanunun 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... Belediyesi vekilinin temyiz isteği, sanığın suçunun sabit olduğu, dava konusu suçun kovuşturmasının şikayete tabi olmadığı gerekçelerine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eyleminin meraya tecavüz suçunu oluşturduğu nazara alındığında, söz konusu suçun soruşturulması ve kovuşturulması şikayete tabi suçlardan olmadığı anlaşılmakla İlk Derece Mahkemesinin bu suç bakımından şikayette bulunma yetkisi dahi bulunmayan müştekinin şikayetten vazgeçtiğinden bahisle sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş olmakla birlikte;

söz konusu suç bakımından 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 21.04.2015 tarihli mahkumiyet kararı tarihi olduğu ve bu tarihten hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Pınarhisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2023 tarihli ve 2023/51 Esas, 2023/162 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,