Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4716 K.2024/5720

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 20.06.2023 tarihli ve 2023/456 Esas, 2023/985 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan vekili, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında, Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20/01/2021 tarihli ve 2020/141 Esas, 2021/19 Karar sayılı kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi ve (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 31 maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca kurulan “2 yıl 6 ay” hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin hükmün, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak “1 yıl 8 ay” hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve 24.03.2022 tarihinde kesinleşmiştir.

Suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde 29.05.2022 tarihinde kasıtlı suç işlediğinin ve mahkumiyet kararının kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine dosya yeniden ele alınmış ve mahkemenin 20.06.2023 tarihli kararıyla hükmün 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine hükmedilmesi olarak açıklanmasına karar verilmiştir. Bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafiinin, katılan vekilinin, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,