Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4759 K.2024/289

Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan doğrudan zarar görmeyen köy halkından şikayetçi ...’nın davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği ön inceleme de tespit edilmiştir.

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mustafakemalpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 03.11.2010 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2. Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli kararı ile sanıklar ..., ..., ... hakkındda köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile 9.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, sanık ... hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli kararının sanıklar ve sanıklar ..., ... ve ... müdafii ve Maliye Hazinesi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.09.2017 tarihli kararı ile "…Köy merasına tecavüzden açılan davada Ceza Genel Kurulu'nun 14.01.2014 gün ve 2013/8-222 Esas, 2014/6 Karar sayılı ve 18.02.2014 gün ve 2013/8-130 Esas, 2014/71 sayılı Kararları gereğince;

suçtan doğrudan zarar görme ihtimali bulunan şikayetçi Maliye Hazinesi davadan haberdar edilip, delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 234 üncü maddelerine aykırı davranılması..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2023 tarihli kararı ile sanıklar ..., ..., ... hakkındda köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile 9.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, sanık ... hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz istemi; dava zamanaşımı süresi dolduğundan düşme kararı verilmesi gerektiğine, ceza mahkemelerinin bir başka ceza mahkemesindeki dosyayı bekletici mesele kabul edemeyeğinden yargılama konusu dosyada yargılamayı durduran herhangi bir durumun söz konusu olmadığına, 5271 sayılı Kanun'un 218 inci maddesinde yüklenen suçun ispatı ceza mahkemelerinden başka bir mahkemenin görev alanına giren bir sorunun çözümüne bağlı ise ceza mahkemesi bu sorunla ilgili olarak da bu kanun hükümlerine göre karar verebilir,

ancak bu sorunla ilgili olarak görevli mahkemede dava açılması veya açılmış davanın sonuçlanması ile ilgili olarak bekletici sorun kararı verebilir şeklindeki hükümde ceza mahkemelerinin ceza mahkemelerinde görülen davayı bekletici mesele yapamayacağının belirtildiğine, İlk Derece Mahkemesince bozma kararı sonrası Mustafakemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/6 Esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılmasına karar verildiğine ancak bunun zamanaşımı süresini durdurmayacağına zamanaşımı süresi dolduğundan düşme kararı verilmesi gerektiğine, ayrıca mahkemece seri yargılama usulünün uygulanması gerektiğine,

sanıkların suç işleme kasıtlarının bulunmadığına, suça konu taşınmazların mera olduğunu sanıkların bilmediğine nitekim dinlenen köy muhtarının dahi söz konusu yerin mera olduğunu bilmediğine, sanıkların hataya düştüklerine, suça konu yerin 2012 yılı değişikliği ile belediye sınırları içine dahil edilmesi nedeniyle eylemin suç olmaktan çıkarıldığına, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği suç oluşmayacağından eğer sanıkların eylemleri 154 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki suçu oluşturacaksa uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

sanıklar lehine olan hükümlerin uygulanmama gerekçelerinin hatalı ve soyut olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması gerektiğine, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Erişsan Beton ve Kum Sanayi A.Ş.’nin Karaorman Köyünde aldığı ruhsat mucibince 1991 yılından beri kum ocağı işlettiği, sanıklar ..., ... ve ...'in; anılan şirketin sahibi ve yetkilisi oldukları, sanık ...’ın ise, anılan şirketin Karaorman Köyündeki kum ocağının şantiye müdürü olduğu, sanıkların yetkilisi olduğu şirketin Karaorman Köyündeki kum ocağı faaliyetleri sırasında, Karaorman Köyünün 1120 numaralı mera parselinin 8120 metrekarelik kısmına ve 1121 numaralı mera parselinin 6205 metrekarelik kısmına mıcır dökmek suretiyle, yine 1120 numaralı mera parselinin 7865 metrekaresini de yol yapıp kullanarak işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinde soruşturma ve kovuşturma yapılmasının izin veya karar alınması veya diğer bir mercii de çözülmesi gereken bir meselenin sonucuna bağlı bulunduğu hallerde izin veya kararın alınmasına veya meselenin çözümüne veya kanun gereğince hakkında kaçak olduğu hususunda karar verilmiş olan suç faili hakkında bu karar kaldırıncaya kadar dava zamanaşımının duracağı belirtilmiştir.

Yine 5271 sayılı Kanun'un 218 inci maddesinde yüklenen suçun ispatı ceza mahkemelerinden başka bir mahkemenin görev alanına giren bir sorunun çözümüne bağlı ise ceza mahkemesi bu sorunun çözümü ile ilgili olarak da bu kanun hükümlerine göre karar verebilir.

Ancak bu sorunla ilgili olarak görevli mahkemede dava açılmış olması halinde açılmış davanın sonuçlanması ile ilgili olarak bekletici sorun kararı verebilir hükmünü içermekte olup, bozma sonrası İlk Derece Mahkemesince bekletici mesele yapılan olay Mustafakemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/6 Esas sayılı dosyası olduğu,

söz konusu dosyanın Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 17.09.2019 tarihli kararı ile kesinleştiği, dolayısı ile kesinleşen bu dosyanın mahkemece getirtilip incelenerek bütün deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, derdest davadan önceki eylemler nedeni ile açılan ve kesinleşen davanın gerekçe gösterilerek mahkemece usulsuz olarak durma kararı verilmesinin dava zamanaşımı süresini durdurmadığı ve gelinen bu aşamada davanın zamanaşımına uğradığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 25.12.2014 tarihli mahkûmiyet kararları olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

1. Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan doğrudan zarar görmeyen köy halkından şikayetçi ...’nın davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle şikayetçi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince REDDİNE,

2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2023 tarihli, 2017/375 Esas, 2023/331 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,