Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/5046 K.2024/2227

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bartın Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2.Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Katılan kurum vekili ve sanığın temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.06.2021 tarihli kararı ile özetle, ise ele geçen maddenin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 174 üncü maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında kalıp kalmadığı yönünde rapor düzenlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına kararı verilmiştir.

4. Bozma üzerine Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince 3 yıl 4 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Sanığın temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.06.2023 tarihli bozma ilamı ile hükmün ''...hükmün gerekçesinde alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtilmesine karşın, suç tarihinde yürürlükte olan lehe kanun maddesi gereği hapis cezasının alt sınırdan 3 yıl olarak belirlenmesi yerine 4 yıl olarak belirlenmesinin hukuka aykırı bulunduğu'' gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma üzerine Bartın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma veya el değiştirme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, bozma kapsamı dışında karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlemediğine, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın temyize gelmeyen diğer sanıklar ile birlikte adli emanette kayıtlı barutu kullanarak el yapımı patlayıcı madde düzeneği kurup kültür varlığı bulmak amacıyla yine bir kültür varlığı olan kaya mezarını patlatarak tahrip ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası içeriği, Dairemiz bozma ilamı kapsamı, arama ve el koyma tutanakları içeriği, 05.11.2013 tarihli ihbar tutanağı, Ankara Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği tarafından düzenlenen 06.12.2013 tarihli raporda ele geçen 330 gram dumansız barutun patlayıcı madde olarak mütala edilmesi ve 06.04.2022 tarihli ek raporda nitelik itibariyle önemsiz nitelikte olmadığına dair görüş bildirilmesi, nicelik itibariyle ise takdirin mahkemeye bırakılmış olması,

İlk Derece Mahkemesince ele geçen maddenin önemsiz miktarda olmadığı ve eylemin 5237 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrasında kaldığının belirlenmesi ve bozma ilamının gereğinin yerine getirilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluştuğuna dair Mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş ve yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz sebepleri yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR