Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/506 K.2023/3502

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Burdur Cumhuriyet Başsavcılığının 23.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 20 taksitte tahsiline karar verilmiştir.

3. Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.04.2021 tarihli ve 2020/13230 Esas, 2021/10819 Karar sayılı kararı ile ''....Anayasa Mahkemesinin14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Burdur 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilerek hüküm kurulmuştur.

5. Ancak bu karara karşı sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda 27.09.2022 tarihli kararıyla sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 20 taksitte tahsiline karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; sübuta, kendiliğinden teslim olduğuna ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay sanığın hükümlü olarak bulunduğu açık cezaevinden özel izin nedeniyle ayrıldığı ve dönmesi gereken tarihten iki gün süre geçmesine rağmen kuruma dönmediği iddiasına ilişkindir. 2. Burdur Açık Ceza İnfaz Kurumu tarafından düzenlenen izin belgesine göre, sanığa 05.11.2015-12.11.2014 tarihleri arasında özel izin verildiği anlaşılmıştır. 3. Sanığın izin bittikten sonra açık ceza infaz kurumuna dönmediğine dair 12.11.2015 ve 14.11.2015 tarihli tutanakların dava dosyası içerisinde bulunduğu görülmüştür.

4.Nallıhan Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosunun Ankara L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna yazmış olduğu 01.12.2015 tarihli müzekkere içeriğinde sanığın yakalanarak Cumhuriyet Başsavcılığında hazır edildiğinin bildirildiği belirlenmiştir. 5.Sanık bozma ilamı sonrası 27.09.2022 tarihli savunmasında; kendisinin teslim olduğunu, yakalanmadığını, kendi iradesi ile teslim olduğunu, kendisini arayarak yakalaması olduğunu söylemeleri üzerine gidip kendim teslim olduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın, kendisinin teslim olduğuna ilişkin temyiz isteği yönünden;

Nallıhan Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosunun Ankara L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna yazmış olduğu 01.12.2015 tarihli müzekkere içeriğine göre sanığın İmamoğlu İlçe Emniyet Amirliğince 01.12.2015 tarihinde yakalandığı anlaşılmakla; sanık hakkında etkin pişmanlık koşullarının oluşmadığının anlaşılması karşısında, sanığın temyiz nedeni yerinde görülmemiş ve hükümde bu yönde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. İzin belgesi, izinden dönmediğine ilişkin tutanaklar, sanığın ikrarı ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz talebi reddedilmiş ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR