Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/5068 K.2024/1875

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2015 tarihli iddianamesi ile hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.04.2021 tarihli kararı ile "...Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda ....basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38 inci maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiğinden temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına..." karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

5. Gaziantep 17.Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2021 tarihli kararına sanık müdafii tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece 24.10.2023 tarihli kararıyla sanık hakkında atılı suçtan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, eksik ve hatalı inceleme yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, açık ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın yediemin otoparkı çevre düzenlemesinde çalışmak için götürüldüğü, iş esnasında görülmediği, tüm aramalara rağmen bulunamadığı, firar ettiğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.08.07.2015 tarihli tutanak, firar fişi ve sanığın ikrarı karşısında mahkemenin suçun sübutuna ve suç nitelendirmesine yönelik bir isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın bir gerekçeye dayanmayan ve re'sen incelenen diğer yönleri ile temyiz istemi reddedilmiştir.

2.Sanığın tekerrüre esas alınan Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/36 Esas, 2006/155 Karar sayılı kararı ile tayin edilen 6 yıl 8 ay hapis cezasının 12.10.2010 tarihinde infaz edildiği ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi gereği belirlenen infaz tarihinden itibaren 3 yıllık sürenin dolduğu dikkate alındığında tekerrüre esas olamayacağı, adli sicil kaydında yer alan Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/693 Esas, 2009/1206 Karar 27.01.2015 tarihinde kesinleşen,

23.09.2017 tarihinde infaz edilen ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş olup, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 322 nci maddesi gereği düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.10.2023 tarihli ve 2021/919 Esas, 2023/489 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında kurulan hükmün tekerrüre ilişkin kısmı çıkartılarak yerine ''sanığın Gaziantep 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/693 Esas, 2009/1206 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından,

sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,