Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/5078 K.2024/1798

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Edremit Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca dava açılmıştır.

2. Edremit 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 197 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 53 nci maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın, Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 06.10.2022 tarihli ve 2020/11268 Esas, 2022/13659 Karar sayılı kararı ile "....sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 197/1. maddesinde tanımlanın suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir, tartışma ve davaya bakma görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması..." gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada; Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi 19.10.2023 tarihli kararıyla sanık hakkında sahteliğini bilmeden kabul ettiği parayı sahte olduğunu bilerek tedavüle koyma suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve sahte paraların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiğine, ilişkindir. 2. Sanık temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın Deniz Büfeden sahte parayla alışveriş yaparak atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Türkiye Cumhuriyeti ... Malatya Şubesinin sahte banknot inceleme ve değerlendirme raporunda, ele geçirilen banknotun sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirtilmiştir.

3. Suçtan zarar gören ile tanığın soruşturma aşamasında yapılan teşhise göre sanık ... teşhis ettikleri anlaşılmıştır.

4.İlk Derece Mahkemesince, Dairemizin 06.10.2022 tarihli ve 2020/11268 Esas, 2022/13659

Karar sayılı bozma ilamına uyularak karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık aşamalarda katılana sahte para vermediğini savunmuş ise de; sanığa iftira atmasını gerektiren bir neden bulunmayan mağdur beyanınında, sanığın büfe'den sigara alıp sahte 50,00 TL verdiği, tanık K.A.'nın aynı doğrultudaki anlatımları, ... raporu ve tüm dosya kapsamı itibariyle sahte parayı bilerek tedavüle süren sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülmüş, Mahkemenin kabul ve uygulaması hukuka uygun bulunmuştur.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR