Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/5095 K.2024/1125

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 01.09.2015 tarihli iddianamesiyle sanık ...'in parada sahtecilik ve resmi belgede sahtecilik suçlarından cezalandırılması ve cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli kararıyla sanığın parada sahtecilik suçundan 3 yıl hapis ve 400,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; resmi belgede sahtecilik suçundan ise 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; suça konu paraların ve sürücü belgesinin müsaderesine karar verilmiştir. Kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13.06.2023

tarihli kararıyla sanığın savunma hakkı ihlal edildiğinden bahisle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3. Mahkemesince bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ve Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2023 tarihli kararıyla sanığın parada sahtecilik suçundan 3 yıl hapis ve 400,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; resmi belgede sahtecilik suçundan ise 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sahte paralar ile sahte sürücü belgesinin müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçu ikrar etmesine rağmen alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna, müdafii tayin edilmeden mahkumiyet kararı verilerek savunma hakkının ihlal edildiğine ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın iki adet sahte paranın birini tedavüle sürmek, diğerini tedavüle sürmek amacıyla bulundurmak ve sahte sürücü belgesi düzenlettirip kullanmak suretiyle atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Sanık; sahte paraları tedavüle sürmek amacıyla Salih isimli birisinden aldığını ve sahte belgeyi de kendisinin düzenlettirip kullandığını beyanla atılı suçları kabul etmiştir. 3. Türkiye Cumhuriyeti ... Edirne Şubesinin 13.07.2015 tarih ve 290 sayılı raporuna göre; paralar sahte ve aldatma kabiliyetini haizdir. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 08.07.2015 tarihli raporuna göre; dava konusu sürücü belgesi sahte ve aldatma kabiliyetini haizdir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın suçu ikrar etmesine rağmen alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna, müdafii tayin edilmeden mahkumiyet kararı verilerek savunma hakkının ihlal edildiğine ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemlerinin değerlendirilmesinde;

a. Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde; suç işleme konusundaki ısrarı ile kastının yoğunluğu birlikte değerlendirildiğinde mahkemesince takdiren adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayininde isabetsizlik görülmemiştir.

b. 23.12.2015 tarihli duruşmada sanığa kendisine baro tarafından müdafii tayin talep hakkı olduğu bildirilmiş; ancak sanık müdafii tayin talep etmemiş olduğundan ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 150 nci maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen zorunlu müdafii sebepleri de olayda bulunmadığından bu konudaki temyiz istemi de yerinde görülmemiştir.

c. Sanığın sahte paraları tedavüle sürmek için satın aldığına ve sahte sürücü belgesini kendisinin düzenlettirip kullandığına dair ikrarı ile sahtelik raporları birlikte değerlendirildiğinde atılı suçlardan sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu

olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin, suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağının ancak tekerrüre esas alınması gereken ilamın Bakırköy 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/53 Esas, 2010/523 Karar sayılı ilamı olduğunun gözetilmemesi ve sahte paraların 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 17 nci maddesi ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 16 ncı maddeleri uyarınca Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği tekerrür uygulamasına ilişkin fıkradaki "Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/30 Esas, 2014/231 Karar sayılı kararı ile 2 yıl" ibaresinin çıkarılarak yerine "Bakırköy 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/53 Esas,

2010/523 Karar sayılı kararı ile 2 yıl 4 ay hapis" yazılması ve sahte paralar ile sahte sürücü belgesinin müsaderesine karar verilen 5 inci fıkraya "sahte paraların 5320 sayılı Kanun'un 17 nci ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 16 ncı maddeleri uyarınca Merkez Bankasına gönderilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,