Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/5165 K.2024/1449

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2012, 18.04.2013 ve 21.01.2013 tarihli iddianameleri ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2015 tarihli kararı ile sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.01.2020 tarihli kararı ile "Banka ya da finans kuruluşları tarafından üretilen, banka veya kredi kartlarının, hamile tesliminden önce ele geçirilerek menfaat temin edilmesi halinde, suçun mağduru ilgili banka olup; kullanım ve sağlanan çıkar miktarı, kastın yoğunluğu, suçların işleniş biçimleri gözetilerek TCK.nın 3. ve 61.maddeleri uyarınca alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ve kart sayısı gözetilerek zincirleme şekilde TCK.nın 245/1. ve 43. madde ve fıkraları uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kart sayısınca mahkumiyet hükmü kurulması," nedeni ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak Ankara 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2023 tarihli kararı ile sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; ...'ın katılan olarak yer almasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, zararın giderildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; müştekilerin başvurusuna ait kredi kartlarının ilgili banka tarafından çalıştıkları firmaya gönderildiği, aynı firmada muhasebeci olarak çalışan sanığa, müştekilere iletilmek üzere teslim edildiği ancak sanığın suça konu kartları müştekilere teslim etmediği ve ATM'den nakit çekimleri yaptığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın katılan ...'ya ait kredi kartlarından izni ve rızası dışında çektiği 950,00 TL, Mehmet Kınağ'ın kredi kartından çektiği 843,00 TL ve ...'ın kredi kartından çektiği 1.240,00 TL'yi kovuşturma aşamasında katılanlara PTT havalesi ile gönderdiğine dair savunması ve bu beyanını doğrular ve destekler nitelikte, 26.10.2020 tarihli ödeme belgelerini sunması, katılan ... vekilinin 26.09.2023 tarihli temyize cevap dilekçesinde de banka zararının giderildiğine dair anlatımı karşısında; katılanların zararlarının kovuşturma aşamasında giderildiği gözetilmeden sanık hakkında verilen cezada.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin beşinci fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 168 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR