Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/518 K.2023/5390

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kartal Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2012 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında evi terk eden çocuğu,ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.İstanbul Anadolu 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 23.01.2014 tarihli kararı ile sanığın evi terk eden çocuğu,ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 19.02.2014 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Denetim süresi içerisinde sanığın Sakarya 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/340 Esas Sayılı dosyasında 20.02.2014 tarihinde, tehdit suçunu işlemesi üzerine, İstanbul Anadolu 41. Ceza Mahkemesinin 20.01.2016 tarihli kararıyla açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanmak sureti ile sanığın evi terk eden çocuğu,ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul Anadolu 41. Ceza Mahkemesinin 20.01.2016 tarihli tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.04.2021 tarihli kararıyla hükmün basit yargılanma usulü hükümlerinin uygulanma imkanının bulunması ve uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerekliliğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; basit yargılanma hükümlerinin uygulanması suretiyle İstanbul Anadolu 41. Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli kararı ile sanığın evi terk eden çocuğu,ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. İstanbul Anadolu 41. Ceza Mahkemesinin, 22.02.2022 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine aynı Mahkemenin 29.09.2022 tarihli kararıyla sanığın evi terk eden çocuğu,ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçundan 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suç kastı olmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; 15-18 yaş aralığında bulunan mağdurun sanıkla rızası ile kaçması nedeniyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden

Hükmün açıklanmasına neden olan Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/340 Esas sayılı dosyasında sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik uzlaştırma işlemlerinin yapılıp yapılmadığının tespiti açısından UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, Mahkemenin 15/04/2019 tarihli ek kararıyla, sanığa ulaşılamadığından uzlaştırma işlemlerinin yapılamadığının belirlendiği tespit edildiğinden, tebliğnamede yer alan bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden

1. Sanık ile mağdur arasında gönül ilişkisi bulunduğu, suç tarihinde tarafların anlaşarak evlenmek amacıyla kaçtıkları, yaklaşık 3 ay beraber kaldıktan sonra evlerine döndükleri anlaşılmıştır.

2. Sanığın alınan savunmalarında, mağdurun rızasıyla kendisiyle geldiğini beyan etmek suretiyle ikrarda bulunduğu tespit edilmiştir.

3. Katılan ile sanık arasında yapılan uzlaştırma işlemlerinin olumsuz sonuçlandığı anlaşılmıştır.

4. Mağdur beyanı, katılan ifadesi, sanık ikrarı ile tüm dava dosyası kapsamından, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu ve mahkemenin kararında isabetsizlik olmadığı tespit edilmiş olup, sanığın suç kastı olmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımlarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR