Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/5196 K.2025/1319

Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2021/136 Esas, 2021/614 Karar sayılı kararıyla hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251/3. maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi uyarınca hapis cezasından çevrili 2.240,00 TL ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 04.10.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 20.11.2023 tarihli ve 2023/2366 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.12.2023 tarihli ve KYB-2023/124238 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.12.2023 tarihli ve KYB-2023/124238 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22/02/2019 tarihli ve 2018/83218 soruşturma, 2019/5993 esas, 2019/4977 sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesince mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 24/06/2020 tarihli ve 2018/59091 soruşturma, 2020/8765 esas, 2020/279 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepname ile sanık hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama neticesinde, Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/06/2020 tarihli ve 2020/277 esas,

2020/320 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği ve anılan mahkûmiyet kararının itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Kanun yararına bozma istem yazısında belirtilen ve hükümlünün aynı eylem nedeniyle yargılandığı Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2020 tarihli ve 2020/277 Esas, 2020/320 Karar sayılı dosyası ile inceleme konusu Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2021 tarihli ve 2021/136 Esas, 2021/614 Karar sayılı dosyasındaki dava konusu olay, suç tarihinde hükümlüden 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz bıçak ele geçirilmesine ilişkindir.

3. Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/277 Esas sayılı dosyasında, talepname düzenlenme tarihi ile karar tarihinin 24.06.2020 ve kesinleşme tarihinin 02.07.2020; Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/136 Esas sayılı dosyasında ise iddianame düzenlenme tarihinin 22.02.2019, karar tarihinin 24.09.2021 ve kesinleşme tarihinin 04.10.2021 olduğu tespit edilmiştir.

4. 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi; "(7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklinde düzenlenmiştir.

5. Hükümlü hakkında aynı eylem sebebiyle Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2019 tarihli iddianamesi ile açılan Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2021 tarihli ve 2021/136 Esas, 2021/614 sayılı dosyası ile görülen mükerrer davanın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın REDDİNE karar verilir.” hükmü gereğince reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüş ve 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR