Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/594 K.2023/3473

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.06.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz reddedilerek 01.03.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Kocaeli 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2014/38 Esas, 2014/394 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm aynen açıklanarak, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

4. Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.04.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 16.05.2022 tarihli ve 2019/8525 Esas, 2022/7224 Karar sayılı ilamı ile, sanığın sair temyiz itirazları reddedilerek "Sanığın, hakkındaki davası ayrı görülen suça sürüklenen çocuk Bilal Aygün ile suç tarihinde on sekiz yaşından küçük olan mağduru zorla ağaçlık bir alana götürerek darp ettiği anlaşılmasına rağmen 5237 sayılı TCK.nın 109/2, 3-f maddesi uyarınca ceza artırımı yapılması gerekirken eksik ceza verilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma kararı sonrası Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 29 uncu maddesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasının, 10 ay hapis cezası üzerinden infazına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, nüfus kaydındaki doğum tarihinin doğru olmadığına, yaşının nüfus kaydında olduğundan 3 yaş daha küçük olduğuna, bu durumun araştırılarak çocuk mahkemesinde yeniden yargılanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, hakkındaki davası ayrı görülen suça sürüklenen çocuk Bilal Aygün ile suç tarihinde on sekiz yaşından küçük olan mağduru, annesine küfür ettiği gerekçesiyle zorla ağaçlık bir alana götürerek darp ettiği, bu suretle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki birbiri ile uyumlu beyanları, sanığın aşamalardaki savunmalarında yaşının küçük olduğuna ilişkin bir ifadesinin bulunmaması ve sanığın nüfusa tescil tarihinin 01.10.1993 yılı olup bu tarih esas alındığında dahi suç tarihinde on sekiz yaşından büyük olduğu hususları dikkate alınarak;

yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın nüfus kaydındaki doğum tarihinin doğru olmadığına, yaşının nüfus kaydında olduğundan 3 yaş daha küçük olduğuna, bu durumun araştırılarak çocuk mahkemesinde yeniden yargılanması gerektiğine yönelik temyiz nedenlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR