Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/617 K.2023/5077

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Çemişgezek Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2016 tarihli iddianamesi ile köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Çemişgezek Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, hapisten çevrili 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Çemişgezek Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.10.2022 tarihli kararı ile ''...seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması...'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Çemişgezek Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, hapisten çevrili 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın Çemişgezek ... köyünde kendisine ait 243, 253, 462 numaralı parsellerin kullanımı ile birlikte mera vasfında bulunan 774 ve 775 numaralı parseller üzerinde tasarrufta bulunulduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen raporda sanığa ait parsellerin sınırlarının aşıldığı bir kısmının sürüldüğü, bir kısmının önceki yıl sürülüp nadasa ayrıldığı, bir kısımın ise ağaç yada çalılıklara sınırlandırılarak sanığın arazisine katıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın kullanımında olan arazilere sınır olan ve mera vasfında bulunan 774-775 parsellere ilişkin sürme yada çevreyelerek kendi arazisine katma şeklinde malik gibi tasarrufta bulunduğu, söz konusu mera parsellerinin sanık tarafından kısmen zaptedildiği, bu doğrultuda atılı suçun unsurları itibari ile oluştuğu anlaşılmakla; Çemişgezek Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli kararında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanık, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz talebinde bulunmuş ise de; sanık hakkında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının (c) bendine göre zararı gidermediği anlaşıldığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmemesinde ve hapis cezası para cezasına çevrildiği için cezanın ertelenmesine karar verilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çemişgezek Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,