Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/654 K.2023/4957

İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın, yüzüne karşı verilen hükme eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin, mahkemenin 05.06.2017 ve 01.07.2019 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararların hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Kısa karar tarihinde başka suçtan İzmir Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunan sanığın yüzüne karşı verilen kararda, temyiz dilekçesinin cezaevi idaresine başvuru aracılığıyla da gönderilebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle yapılan tefhim işleminin usulsüz olduğu tespit edilmiş ise de; hükmün temyiz edilmemesi üzerine mahkemece 14.12.2015 tarihinde kesinleştirme yapıldığı, 19.01.2017 tarihinde sanığın mahsup talebinde bulunduğu, 18.11.2015 tarihinde de tahliye olduğu ve ilamın infazının tamamlandığı, sanığın hükümden haberdar olduktan uzun bir süre sonra temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla,