Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/727 K.2023/5439

Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesi 02.02.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hüküm sanığın yüzüne karşı 02.02.2015 tarihinde tefhim edildiği kanun yoluna başvuru şeklinin başka suçtan ceza evinde olan sanığa usulüne uygun bildirilmediği tespit edilmiş ise de; hükmün süresinde temyiz edilmemesi üzerine mahkemece kesinleştirme yapıldığı,

18.02.2021 tarihli dilekçe ile infaz durdurma ve yargılamanın yenilenmesini talep ettiği, 05.04.2021 tarihli dilekçe ile tekerrür hükümlerine itiraz ettiği, 28.09.2021 tarihli dilekçe ile de yeniden itirazda bulunduğu ve sanık hakkında yargılamanın yenilenmesine karar verildiği ve yargılama sonucu 18.01.2022 tarihli kararla infazın devamına karar verildiği 24.01.2022 tarihli mahkemeye itiraz dilekçesi sunduğu, sanığın talebinin reddedildiği ve sanığın hükümden haberdar olduktan uzun bir süre sonra 25.03.2023 tarihinde eski hale getirme talepli temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla;

Yüzüne karşı verilen hükmü karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin