Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/810 K.2023/6668

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık ...'ın ise yüzüne karşı verilen hükmün süresi geçtikten sonra temyiz ettiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çarşamba Cumhuriyet Başsavcılığının 07.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.01.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ..., ... hakkında 5 yıl hapis cezası, sanıklar ... ve ... hakkında ise 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.04.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında ''mahkemenin ilk karardan sonra dosyadan el çekilmiş sayılacağından yeniden UYAP kaydı oluşturularak celse açılıp hüküm kurulmak suretiyle hükümde karışıklığa sebebiyet verilmesi'' nedeniyle hükmünün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında atılı suçtan ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'ın temyiz istemi, sübuta, cezanın fazla olduğuna, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir. B. Sanıklar müdafiinin temyiz istemi, sanıkların amacının mağdureyi evlenmeye ikna etmek olduğuna, zor kullanılmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, mağdure ...'i sanık ... ile evlendirmek isteyen sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde mağdure ...'i ...'a ait araçtan zorla indirip sanıklardan ...'ın kullandığı minibüse bindirdikleri, mağdurenin o esnada basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, sanık ...'un minibüste mağdureyi evlenmek için ikna etmeye çalıştığı, ardından mağdureyi minibüsten indirip sanık ...'ın taksisine bindirip, ...'ın evine götürdüğü, ikna edemeyince sanık ...'un mağdureyi akrabasına teslim edip evine gönderdiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ...'un temyiz istemi yönünden;

Sanığın yüzüne tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 16.01.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmiştir.

B. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden;

28.01.2014 tarihli olay tutanağı, mağdureye ait 29.01.2014 tarihli adli rapor, mağdurenin olay sonrası sıcağı sıcağına alınan ifadesi, tanık ....'nın beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, mağdurenin yakınlarının olayın hemen ardından emniyete başvurmuş olması mağdurenin ise daha sonra teslim edildiğinin anlaşılması karşısında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık görülmemiş olup, sanıkların atılı suçu işlemediklerine ve zor kullanılmadığına ilişkin sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

C.Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden;

Sanıklar kurulan hükümde, bozma ilamı öncesinde hükmedilen ve yalnızca sanıklar müdafii tarafından temyiz edilen hükümde sanıkların 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde bozma ilamı sonrasında kazanılmış hak kuralı ihlal edilerek 5 yıl hapis cezasına karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ...'un temyiz istemi yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE

B. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2022 tarihli kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2022 tarihli kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği sanıklar hakkında kurulan hükümlerde sonuç cezanın belirlendiği bölümlerden sonra gelmek üzere "bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğnameye kısmen uygun olarak , oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,