Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/860 K.2024/6508

Gaziantep 13 . Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2012 tarihli ve 2012/199 Esas, 2012/1012 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında mühürde sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 202 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca neticeten 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, hükümlünün temyiz isteminin reddi üzerine kesinleştirildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.11.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının,24.03.2023 tarihli ve KYB-2023/23025 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2023 tarihli ve KYB-2023/23025 sayılı sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"..Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06/09/2022 tarihli ve 2021/15780 esas, 2022/11800 karar sayılı ilâmında “…sahte olduğu anlaşılan belgeleri düzenlemekte kullanılan mührün ele geçmemesi, sahte mührün suça konu resmi belgelerin zorunlu tamamlayıcı unsuru olduğu bu nedenle sanığın eyleminin bir bütün halinde TCK.nın 204/1. maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmakla yapılan incelemede;… bozulmasına…” şeklinde yer alan açıklamalar nazara alındığında;

somut olayda sanığın trafikte durdurulduğu esnada Güngören Emniyet Hizmetlerini Destekleme ve Geliştirme Derneğine ait üyelik kartı ile araç tanıtma kartını ibraz ettiği, dosya kapsamından ilgili dernekle yapılan yazışma sonucunda derneğin 16/11/2011 tarihli yazısında ... adlı üyesinin bulunmadığını belirttiği, yine dosyada mevcut 2011/37710 sayılı bilirkişi raporundan söz konusu kartların mühür yaptırılarak onaylanıp, sahte olarak tanzim edildiğinin belirtildiği,

belgelerin sahte olarak düzenlendiği anlaşılmakla birlikte kullanılan mührün ele geçirilmemiş olması karşısında mühürde sahtecilik suçunun değil özel belgede sahtecilik suçunun oluşacağı gözetilmeden, sanığın mühürde sahtecilik suçundan cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dava dosyası değerlendirildiğinde; suç tarihinde hükümlüden ele geçirilen ve bilirkişi raporuna göre tamamen sahte olduğu belirlenen Güngören Emniyet Hizmetlerini Destekleme ve Geliştirme Derneğine ait üyelik kartı ile araç tanıtma kartının mühürlenmesinde kullanılan sahte mührün ele geçirilmemiş olması karşısında; eylemin mühürde sahtecilik suçuna vücut vermeyeceği, Mahkemece gerekli araştırma yapılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden hükümlü hakkında mühürde sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR