Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/917 K.2023/4444

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.11.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2016 tarihli kararıyla, sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 07.12.2022 tarihli kararı ile, ''1-...sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine sokulan eşyanın uyuşturucu madde olduğu dikkate alınarak, bu suçtan tayin olunan temel cezanın TCK.nın 297/1-son cümlesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın lehe olan hükümlerin uygulanmasına ilişkin isteminin 5237 sayılı TCK.nın 62. maddesindeki takdiri indirim uygulamasını da kapsadığı gözetilmeden, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,...'' nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli kararıyla, sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, 1. Sanığın samimi olarak savunmada bulunduğuna, 2. Sanığın suçsuz olduğuna, 3. Sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; Denizli Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalmakta olan sanığın üzerinde yapılan aramada 2313 sayılı Kanun kapsamında yasak nitelikte olan esrar maddesi bulunmasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas ilamı bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Sanık hakkında hüküm kurulduğu sırada, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmesi esnasında, uygulama maddesinin 1412 sayılı Kanun'un ''326 ncı maddesinin son fıkrası'' yerine ''226 ncı maddesinin son fıkrası'' şeklinde gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırılık bulunmuş, ancak bu durumun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Bozma sonrası sanık hakkında hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanığın cezasının 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı ise de, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3. Dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mahkumiyetine ilişkin kararda isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın, eleştiriler dışında, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (1) ve (2) numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 02.02.2023 tarihli kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği düzeltilmesi mümkün görülmekle,

hükmün dördüncü fıkrasında yer alan ''...CMUK 226/son...'' ibaresi çıkartılarak yerine ''...1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası...'' ibaresinin yazılması suretiyle ve yine aynı fıkrada yer alan "...2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına..." ibaresi çıkartılarak yerine ''...2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına...'' ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,