Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/939 K.2023/5187

Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2022 tarihli ek kararının; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında suç üstlenme, trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçlarından, cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Karacasu Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2022 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında“temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; bir sebebe dayanmamaktadır.

III. GEREKÇE

Sanığa SEGBİS sistemi aracılığıyla yüzüne karşı tefhim edilen hükmün tebliği bir tutanağa dönüştürülmediğinden temyize esas sürenin başlangıcı olarak alınan gerekçeli kararın bulunduğu Ceza İnfaz Kurumunda tebliğ tarihi olan 09.06.2022'den ve mahkeme kaleminde bizzat tebliğ yapıldığı 07.07.2022'den itibaren, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 18.07.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı,

aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen. “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR