Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/978 K.2023/9048

İstanbul (Anadolu) 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği gerekçeli kararda başvurulacak kanun yollarının süresi, mercii ve şeklinin temyiz süresinin ne zaman başlayacağının belirtilmesinin gerektiği ve yine aynı Kanun'un 263 üncü maddesi gereği cezaevinde bulunan sanığa bulunduğu cezaevi müdürüne beyanda bulunmak veya dilekçe vermek suretiyle de kanun yoluna başvurma hakkını kullanabileceğinin açıklanmasının gerektiği, dosya içeriğine göre ise hükümlü ...'nin İstanbul (Anadolu) 40. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/6 Esas ve 2016/26 Karar sayılı ilamıyla 5 ay hapis cezasıyla cezalandırıldığı,

bu kararın başka suçtan tutuklu veya hükümlü bulunan sanığın yüzüne karşı verildiği ve gerekli açıklamaların yapıldığı, bu suretle usulüne uygun bir tefhim işlemi yapılmasına rağmen, hükmün süresinde temyiz edilmemesi üzerine Mahkemece kesinleştirme işlemi yapıldığı, ceza fişi tanzim edilerek 26.09.2017 tarihinde infazının yerine getirildiği, sanığın hükümden haberdar olduktan uzun bir süre (yaklaşık beş buçuk yıl) sonra, 21.02.2023 tarihinde eski hale getirme niteliğinde de olan temyiz talebinde bulunduğu, bunun üzerine Mahkemece ek karar ile infazın durdurulmasına karar verildiği,

hükümlünün hakkında verilen kararın kesinleşmesinden ve infazından çok sonra yasa yoluna başvurmuş olduğu nazara alındığında bir haftalık yasa yoluna başvurma süresini geçirdiğinin kabul edilmesi gerektiği anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.