Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/985 K.2023/4641

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yosunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.04.2021 tarihli kararıyla hükmün basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; İstanbul Anadolu 44.Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2022 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2022 tarihli kararıyla sanığın çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, üzerine atılı suçu işlemediğine, mahkumiyete yeterli delil olmadığına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın velayeti müştekiye bırakılan müşterek çocuğunu okuldan alıp İstanbul iline götürerek müştekiye göstermediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ile müştekinin Ağrı 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/313 E. Sayılı dosyasının 19.03.2014 tarihli kararında boşandıkları, bu kararın 04.02.2015 tarihinde kesinleştiği, mahkeme kararında tarafların müşterek çocuklarının velayetinin anne olan müştekiye verildiği ve baba olan sanık ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmesine rağmen, sanığın müşterek çocuk olan 28.06.2007 doğumlu Mehmet'i müştekinin rızası olmaksızın götürdüğü ve müştekiye göstermediği anlaşılmıştır.

2. Müştekinin aşamalarda alınan ifadelerinin istikrarlı olduğu tespit edilmiştir.

3. Sanık savunmasında, müşterek çocuğu götürdüğüne dair dolaylı ikrar içeren ifadelerin yer aldığı belirlenmiştir.

4. Tüm dava dosyası kapsamından, sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğu belirlenmiş olup, mahkemenin kararında hukuka aykırılık tespit edilememiş ve sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ve mahkumiyete yeterli delil olmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

5. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın sair temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2022 tarihli kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz itirazı ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,