Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/1024 K.2024/4810

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 24.06.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca dava açılmıştır.

2. Diyarbakır 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (b) bendi, 43 üncü maddesi, 52 nci maddesinin ikinci, dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 nci maddesi, 63 üncü maddesi ve 54 üncü maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 15.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, tanık N.Y' ın mahkemedeki beyanının esas alınması gerektiğine, sanığın atfı cürüm mahiyetindeki beyanlarla mahkum edildiğine, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; 1. Dava konusu olay, sanığın, 21.01.2020 günü tanık N.Y.'a, 29.01.2020 günü tanık Ş.Ö.'ye uyuşturucu madde satmak suretiyle, üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Diyarbakır Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 28.02.2020 ve 14.04.2020 tarihli raporuna göre; ele geçirilen maddelerin Metamfetamin maddesi olduğunun tespit edildiği belirlenmiştir. 3. Dava dosyası kapsamında, 21.01.2020 tarihli olay tutanağı, fiziki takip tutanakları, bilirkişi raporu, yakalama tutanakları, tape kayıtları, Kriminal Laboratuvardan alınan raporlar, tanık beyanları ve sanık savunmaları mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Hakkında iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması kararı bulunan sanığın, 21.01.2020 tarihli olayda, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ve mahkemece tanık olarak dinlenen N.Y.'a net 10,5 gr uyuşturucu metamfetamin maddesini, iletişimin tespiti, fiziki takip tutanağı, tutanak mümzilerinin beyanları uyarınca tanık N.Y.'a sattığı.

29.01.2020 tarihli diğer olayda ise, sanığın hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ve mahkemece tanık olarak dinlenen Ş.Ö.'ye net 0,2 gr uyuşturucu metamfetamin maddesini, iletişimin tespiti, fiziki takip tutanağı, tutanak mümzilerinin beyanları, tanığın müdafi huzurunda alınan ve mahkeme huzurunda alınan istikrarlı beyanları uyarınca tanık Ş.Ö.'ye 40,00 TL karşılığında metamfetamin satmak suretiyle üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği,

sanığın uyuşturucu madde satışına ilişkin eylemlerini birden fazla kez gerçekleştirmesi nedeniyle zincirleme olarak işlediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün, 5237 sayılı TCK'nın 52/4 madde ve fıkrasının uygulanmasına ilişkin kısmındaki "..ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilerek 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infazına karar verileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine ''ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, eylemin kanunda öngörülen suç tipine uymasına ve cezanın kanuni bağlamda uygulanmış olmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dava dosyası kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 15/12/2022 tarihli ve 2022/1772 Esas, 2022/1773 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,