Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/1109 K.2024/4236

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince hapis cezasının süresine göre reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.04.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Bakırköy 17. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/230 Esas, 2022/333 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 10/11/2022 tarihli ve 2022/3279 Esas, 2022/2462 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle

Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, kan ve idrar örneklerinin tutuklanmasından iki ay sonra alınması nedeniyle test sonuçlarının negatif çıktığına, aramanın bekçiler tarafından önleme aramasına dayanılarak yapıldığına, olayda adli arama kararının olmadığına, sanık hakkında ikinci kez mükerrirliğe hükmedilemeyeceğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın üzerinde bulunan ve yere attığı uyuşturucuları ticaret amacıyla bulundurulduğu iddiasına ilişkindir.

2. Suç tarihinde çarşı ve mahalle bekçileri tarafından durumundan şüphe edilerek durdurulan sanığın yoklama kaçağı olması nedeniyle hakkında idari işlem tesis edildiği, sanığın kaba üst araması öncesinde başındaki bereden şeffaf bir poşeti çıkararak yere attığı, poşet incelendiğinde içerisinde uyuşturucu olduğu değerlendirilen kristalize madde, montunun cebinde ise bir adet extacy olduğu değerlendirilen hapın ele geçirildiği belirlenmiştir.

3. İstanbul Bölge Kriminal Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 22.03.2022 tarihli uzmanlık raporunda ele geçen maddelerin 1 adet 3 CMC (3-CHLOROMETHCATHINONE) ihtiva eden hap ile net 119,2 gr metamfetamin içerdikleri ve her iki uyuşturucunun da 2313 sayılı Kanun kapsamında olduklarının belirtildiği anlaşılmıştır.

4. Sanıktan alınan kan ve idrar örneklerinde yapılan incelemede uyuşturucu içermediklerinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın kullanıcı olduğu yönündeki savunmasına karşın, 01.02.2022 tarihli olay tutanağı içeriği, 22.03.2022 tarihli İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün uzmanlık raporu, 22.04.2022 tarihli Adli Tıp Kurumu Kimya İhtisas Dairesinin raporu uyarınca, ele geçen uyuşturucunun kişisel kullanım sınırının üzerinde olması, çeşitlilik içermesi, Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen rapora göre sanığın gerek kanında gerekse idrarında herhangi bir uyuşturucu madde tespit edilmediğinin bildirilmesi dikkate alındığında sanığın suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilmediği, eylemine uyan uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılmasına ve sanığın

sabıkasında görülen ve tekerrüre esas teşkil ettiği tespit edilen Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/174 Esas, 2018/265 Karar sayılı ilamı nedeniyle sanık hakkında 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

18.06.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7245 sayılı Çarşı ve Mahalle Bekçileri Kanunu'nun 7 nci maddesinin 6 ncı fıkrasının ilk cümlesinin suç tarihi itibariyle yürürlükte olduğu ve buna göre, çarşı ve mahalle bekçisinin durdurduğu kişi üzerinde veya aracında silah ya da tehlike oluşturan diğer bir eşyanın bulunduğu hususunda yeterli şüphenin oluşması halinde, kendisine veya başkalarına zarar verilmesini önlemek amacına yönelik el ile dıştan kontrol dahil gerekli tedbirleri alabileceğinin mümkün olduğu görülerek yapılan incelemede,

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, aramanın usule uygun olduğu ve eksik inceleme bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş olup, sanık savunması, olay tutanağı, uyuşturucu maddenin ele geçirilme biçimi ile ele geçirilen uyuşturucunun miktarı birlikte değerlendirildiğinde sanığın kullanım sınırlarının üzerindeki uyuşturucuyu kullanım amacı dışında atılı uyuşturucu madde ticareti kapsamında bulundurduğu gerekçesiyle verilen mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/3279 Esas, 2022/2462 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,