Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/113 K.2024/3937

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.

2. İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 28.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın, hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçundan yürütülen soruşturma sırasında arkadaşı olan mağdura ait kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirilerek; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın somut bir nedene dayanmayan temyiz itirazı reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR