Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12122 K.2025/1458

Temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, sanık ... ve müdafinin yokluğunda verilip yalnızca sanık müdafiine 23.02.2020 tarihinde tebliğ edildiği, sonrasında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 06.05.2022 tarihli eksikliği giderme yazısı ile gerekçeli kararın, gerekçeli temyiz dilekçesi sunması gerektiğine dair ihtarat içerecek şekilde sanık ...'a tebliğinin talep edildiği ancak ihtaratlı şekilde gerekçeli kararın sadece sanık müdafiine tebliğ edildiği anlaşılmakla; gerekçeli kararın hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan sanık ...'a tebliğ edildiğine dair belgeye, UYAP kayıtlarında ve dava dosyasında yapılan incelemede rastlanılmadığı,

ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 29.03.2023 tarihli ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; müdafinin süresi içinde temyiz kanun yoluna başvurmaması nedeniyle oluşan hukuki sonuçlardan, kendisine yapılan tebligata kadar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinden haberdar olmayan sanıkları sorumlu tutmanın, hak arama hürriyeti ve adil yargılanma ilkesi çerçevesinde etkin bir şekilde temyiz kanun yoluna başvurma hakkı ile bağdaşmayacağı hususu dikkate alındığında;

sanık ... ve müdafinin yokluğunda verilen 10.02.2020 tarihli mahkûmiyet hükmünün, kamu davasının asli bir süjesi ve tarafı, diğer bir ifadeyle cezanın sorumlusu olan sanığa, ayrıca tebliğ edilmesi gerektiği, bu itibarla, inceleme konusu gerekçeli kararın adı geçen sanığa tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi,