Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12132 K.2025/108

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi

Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 5 yıl 5 ay hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi

Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.04.2021 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen, 28.06.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri Sanık müdafinin temyiz isteği, savunma hakkının kısıtlandığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın atılı suçtan cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Olayın intikal şekli, sanığın aşamalardaki savunmaları, ekspertiz raporları, tutanak mümzilerinin tanık sıfatıyla alınan beyanları beyanları, sanığın kan ve idrar örneklerine ilişkin adli tıp raporu ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yapılan ihbarda suça konu hint keneviri bitkilerinin sanık tarafından yetiştirildiğinin belirtildiği, sanığın evinin, ele geçen hint kenevirlerinin bulunduğu ormanlık alanın hemen bitişiğinde bulunduğu ve bu alana yakın olacak şekilde sanık ve ailesinden başka sürekli olarak oturan kimsenin olmadığı,

suça konu hint keneviri bitkilerinin dibinde bulunan sigara izmaritlerinden alınan DNA örneği ile sanığın evinin önünde bulunan sigara izmaritlerinden alınan DNA örneklerinin eşleştiği, hint kenevirinin yetiştirildiği alana giden ormanlık yolun, sanığın kolluk tarafından alınan beyanında belirtildiği üzere sanık tarafından kapatıldığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz talebi yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28.06.2022 tarihli, 2021/1648 E., 2022/1418 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1.maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bafra Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.01.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Olayın intikali, sanığın aşamalardaki suçu inkara yönelik istikrarlı savunmaları, arama ve el koyma tutanağına ve tüm dava dosyası kapsamına göre, sanığın evi ve eklentilerinde usulüne uygun olarak yapılan aramalarda suç unsuruna rastlanılmamış olması da dikkate alındığında, suça konu hint keneviri bitkilerinin yanında sanığın DNA örneğine rastlanan sigara izmariti ele geçirilmesinin, hayvancılıkla uğraşan sanığın hint kenevirlerinin ekili olduğu bölgeye gitmiş olduğunu gösterse bile,

bu bitkileri sanığın ekip, bakımını yaparak yetiştirdiğine dair kesin delil niteliğinde kabul edilemeyeceği, dava dosyasının incelenmesinde sanığın atılı suçu işlediğine dair soyut nitelikteki kolluk istihbari çalışması ve görgüye dayalı olmayan tutanak mümzilerinin beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve yeterli delil bulunmadığı, bu sebeple sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun mahkumiyet kararının onanması gerektiği yönündeki düşüncesine katılmıyoruz.

07.01.2025