Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12160 K.2025/3180

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafii tarafından süresinde duruşma talebinde bulunulmuş ise de; ceza miktarı dikkate alınarak ve takdiren duruşma talebinin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5-1. cümlesi uyarınca, 7 yıl hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2019 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, duruşma açılmadan verilen 24.12.2020 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Mahkemece, sanığın suçu işlemediğine, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, suça konu kenevirlerin ele geçirildiği yerin sanığın tarlasının hemen yanında bulunan herkesin girip çıkabileceği bir alan olduğuna, arama işleminin hukuka aykırı olduğuna, hukuka aykırı yöntemle ele geçirilen delillerin hükme esas alınamayacağına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, kolluğa yapılan ihbarda sanığın ... mevkiinde hint keneviri yetiştirdiğinin belirtilmesi üzerine, ihbara konu bölgeye gidilip bir süre gözlem yapıldığı, sonrasında arama yapılıp sanığın tarlasının hemen yanında suça konu hint kenevirlerinin ele geçirildiği, bu şekilde sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olayda; Bölge Adliye Adliye Mahkemesince hükmün kesin olduğu belirlenerek karar verilmiş ise de 5271 sayılı Kanun'un 286/2. maddesi kapsamında hükmün kesin nitelikte olmadığı belirlenerek yapılan incelemede:

Sanık hakkında yapılan ihbar ve içeriği, ihbar sonucu suça konu kenevirlerin ele geçirilmesine ilişkin olarak kolluk tarafından tutulan tutanaklar, ele geçirilen hint keneviri bitki sayısı, hint kenevirlerine ilişkin ekspertiz raporu, tutanak mümzilerinin tanık sıfatıyla kovuşturma aşamasında verdikleri ifadeleri ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, suça konu kenevirlerin sanığın tarlasının hemen yanında herkes tarafından girilebilen bir alanda ele geçirildiği ve bu sebeple arama işleminin hukuka aykırı olmasından bahsedilemeyeceği anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.12.2020 tarihli, 2020/126 Esas, 2020/3421 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz

incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,