Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12191 K.2025/3575

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafii tarafından süresinde duruşma talebinde bulunulmuş ise de; ceza miktarı dikkate alınarak ve takdiren duruşma talebinin reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5. maddesinin 1. cümlesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Ankara 37. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2021 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 11.02.2022 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5. maddesinin 1. cümlesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Suça konu kenevirlerin ekili olduğu alanın fazla olarak gösterildiğine, gerçekte ekili alanda ele geçirildiği belirtilen kenevir sayısının yetişmesinin mümkün olmadığına, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, sanığın evinin yanında bulunan ahırın önündeki bahçesinde suça konu hint keneviri bitkilerinin ele geçirildiği, bu şekilde sanığın atılı suçu işlediği iddiasına ilişkin olayda;

Sanığın ahırının yanında bulunan bahçede hint kenevirlerinin ele geçirilmesine ilişkin olarak kolluk tarafından düzenlenen tutanak, hint keneviri ele geçirilen alanın büyüklüğüne ilişkin olarak soruşturma aşamasında alınan tanık beyanları, söz konusu alanda yetiştirilebilecek kenevir miktarına ilişkin bilirkişi raporu, ele geçirilen hint keneviri bitki sayısı, hint kenevirlerinden elde edilebilecek esrar miktarına ilişkin ekspertiz raporu, dava dosyası içerisinde yer alan olay günü ekili vaziyetteki hint kenevirlerine ve bu kenevirlerin ekildiği alana ilişkin görüntüler, sanığın aşamasında,

sulh ceza mahkemesi sorgusunda ve Cumhuriyet savcılığında müdafii de hazır olduğu halde alınan beyanlarında suçu ikrar içeren savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kaaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz talebi yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 11.02.2022 tarihli, 2021/537 Esas, 2022/153 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,