Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12691 K.2024/8845

Başsavcılığı'nın 27.04.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 12 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2017 tarihli kararı hakkında sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 23.11.2017 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak, sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçunu oluşturduğu kabul edilerek bu suçtan sanık hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191/8 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş, bu karar 17.01.2018 tarihinde itirazın reddi üzerine kesinleşmiş,

sanığın denetim süresi içerisinde kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediği gerekçesiyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hüküm Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, duruşma açılmak suretiyle, 13.05.2019 tarihli kararı ile açıklanarak sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafinin temyiz isteği, sanığın savunması alınmadan hüküm açıklanmak suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir. 2.Sanığın temyiz isteği, hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225 inci maddesi uyarınca kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, kolluk görevlilerinin temyiz dışı sanık A.A'nın Ankara iline gidip, Kırşehir ilinde satmak amacıyla uyuşturucu madde temin edeceği yönünde istihbari bilgi almaları üzerine, gerekli hazırlıklar yapıldıktan sonra istihbari bilgide belirtilen aracın olay günü durdurulduğu, araçta temyiz dışı A....T ve sanık ...'ın olduğunun tespit edildiği, araçta usulüne uygun olarak yapılan aramada, suça konu uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, bu maddelere ilişkin ekspertiz raporu alındığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanığın 12 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan kurulan mahkumiyet kararı, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kaldırılarak, "sanık ... ile haklarındaki hükümler kesinleşen sanıklar ... ... ve ... ...'un aşamalarda değişmeyen uyuşturucu madde kullandıkları, aralarında para toplayarak uyuşturucu hapları satın aldıkları, hapların üçüne ait olduğu ve paylaşacakları yönündeki savunmaları, ele geçirilen uyuşturucu hap miktarının kişisel kullanım sınırları içerisinde kalması,

uyuşturucu madde ticareti yapıldığına ilişkin istihbari bilgi dışında delil elde edilememesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların eylemlerine uyan kullanmak için uyuşturucu madde satın almak ve bulundurmak suçundan cezalandırılmaları" kanaatiyle sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan mahkumiyet kararı verildiği ve 5237 sayılı Kanun'un 191/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükmün açıklandığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, kolluk tarafından ele geçirilen maddelerin miktarı, bu maddelere dair alınan ekspertiz raporları, sanığın ve temyiz dışı sanıkların aşamalardaki savunmaları, kolluk tarafından olayın intikaline ilişkin tutulan tutanak, söz konusu tutanak mümzilerinin tanık sıfatıyla alınan beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, hükmün sanık müdafinin hazır bulunduğu duruşmada açıklanması sebebiyle, sanığın savunma hakkının kısıtlanmasının söz konusu olmadığı, sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan açılan davada, Bölge Adliye Mahkemesinin 23.11.2017 tarihli duruşmasında 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesine uygun olarak,

suçun hukuki niteliğinin değişmesinden bahisle Cumhuriyet savcısı tarafından, sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan cezalandırılmasına yönelik mütalaaya karşı savunma yapma imkanı sunulduğu anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

18. Ceza Dairesinin, 13.05.2019 tarihli, 2019/675 Esas, 2019/582 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi