Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12748 K.2024/7255

Başsavcılığı'nın 27.12.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Gaziantep

5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2018 tarihli kararı ile sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanık hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3.Gaziantep

5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2018 tarihli kararı hakkında Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, duruşma açılarak verilen, 10.10.2019 tarihli kararı ile sanığın eyleminin uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu oluşturduğu kabul edilerek sanık hakkında 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, atılı uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlemediğine, sanığın üzerinde ele geçirilen maddeyi kullanmak için bulundurduğuna, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan hüküm kurulması gerektiğine, atılı suçu işlediğine dair her türü şüpheden uzak delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, kolluk görevlilerinin olay tarihinde Gaziantep ili şehirlerarası otobüs terminalinde yaptıkları çalışmalarda sanığın durumundan şüphelenmeleri üzerine durdurdukları, daha önce uyuşturucu madde ticareti bakımından ihbarda bulunulan şahsın eşkal bilgilerine uyması nedeni ile Cumhuriyet savcısının yazılı emri uyarınca sanığın üzerinde ve çantasında arama yaptıkları, yapılan aramalarda sanığın çorabının içerisinde, çantasında bulunan meyve suyu kutusunun içerisinde ve çantasında muhtelif uyuşturucu ve uyarıcı madde ele geçirdikleri, ele geçirilen maddeler ile ilgili ekspertiz raporu alındığı,

bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak veya kullanmak suçundan kurulan hüküm Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak "Sanık hakkında uyuşturucu ticareti yaptığına dair ihbar bulunması, sanığın çorabının içinde ve sırt çantasının 3 farklı noktasında, 5 farklı folyoya sarılı vaziyette, 2 farklı nitelikte uyuşturucu maddeler ele geçmiş olması, sanığın müdafi huzurundaki emniyet ifadesi hep birlikte değerlendirildiğinde; sanığın suçtan kurtulmaya yönelik sonraki tarihli beyanlarına itibar edilmeyerek,

sanığın uyuşturucu madde ticareti yapmak suçunu işlediği anlaşılmış olup, sanığın numunesinde uyuşturucu madde tespit edilip, sanığın uyuşturucu madde kullanıyor olmasının sonuca etkili olmadığı" gerekçesiyle sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinde, 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülerek yapılan incelemede: 1.Olayın intikal şekli ve zamanı, sanığın soruşturma aşamasında müdafii de hazır olduğu halde alınan ilk savunması, ele geçirilen maddelerin miktar ve çeşitliliği, bulundurulma şekli, ekspertiz raporları ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz talebi yerinde görülmemekle, aşağıda belirtilen husus dışında kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.İlk Derece Mahkemesince, sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda, adli para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına yer verilmemesinin ve adli emanetin 2017/13887 numarasında kayıtlı materyallerin, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesi yerine imhasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş, bu hususların Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 10.10.2019 tarihli ve 2018/3234 Esas, 2019/1627 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği;

hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin altıncı fırkasına "tahsil edileceğinin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin on ikinci fıkrasından "imhasına" ibresinin çıkartılarak yerine "5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenilmesi suretiyle, DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep