Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12804 K.2024/7229

Başsavcılığının 18.11.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği, 21.04.2018 tarihli eylemi ihlal kabul edilerek 07.06.2018 tarihli iddianame ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasında Konya

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2018 tarih, 2018/878 Esas, 2018/1725 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin dördündü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. B. Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi ile Konya Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin 08.05.2019 tarihli, 2019/718 Esas, 2019/1270 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi tarafından verilen hüküm kaldırılarak 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; bağımlılığı nedeni ile tedavi sürecinin olduğunu bu husus göz önünde bulundurularak ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın tekrar verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, dava konusu olay, sanığın 28.09.2017 tarihinde aile içi şiddet nedeni ile yapılan şikayet sonucunda alınan idrar tahlilinde uyuşturucu kullandığı, bu nedenle hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde 21.04.2018 tarihinde üzerinde uyuşturucu madde ele geçtiği ve idrar testine göre uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği bu şekilde sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararını 21.04.2018 tarihli ... ile ihlal ettiği kabul edilerek açılan kamu davasında sanığın 15.01.2014, 26.02.2014, 11.06.2014, 03.07.2014, 13.08.2014, 05.09.2014, 30.10.2014, 04.12.2014, 22.01.2015, 18.02.2015, 17.03.2015, 21.11.2013, 16.12.2013 tarihlerinde, suç tarihi öncesinde tedavi amaçlı olarak kendiliğinden Amateme başvurduğu,

suç tarihinden sonra 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin dördüncü fıkrasına 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun 17 nci madde ile "veya sağlık kuruluşlarına ibaresi eklenmiş, suç tarihinden sonra yasada yapılan bu değişiklik sanığın lehine olduğundan ilgili sağlık kuruluşlarına yazı yazılmış, Konya Amatem'den gelen yazı cevabında sanığın tarihlerinden önce kendiliğinden başvurarak tedavi gördüğü belirtilmiş ve buna ait evraklar gönderilmiştir.

Kanunda yapılan bu değişiklik sanığın lehine olduğundan ve sanık suç tarihinden önce tedavi amacıyla kendiliğinden sağlık kuruluşuna başvurduğu, yasada yapılan değişiklikle tedavinin başarılı olma koşulunun aranmadığı anlaşıldığından sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanığın daha önceki işlediği suçlarla bağlı olarak, AMATEM'e başvurduğu döneme ait bu suçlar yönünden sanık hakkında soruşturma açılamayacağı ve ceza verilemeyeceği gözetilmeksizin AMATEM'e başvurduktan sonraki dönemde etkin pişmanlık göstermeksizin işlediği dava konusu suçlar yönünden cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği yönü ile yerel mahkemenin vermiş olduğu kararın tüm sonuçlarıyla birlikte ortadan kaldırılmasına ve sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olayın oluş şekli ve zamanı, sanığın aşamalardaki savunmaları, olay tutanağı, ekspertiz raporları ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği,

Bölge Adliye Mahkemesinin mahkumiyet kararı gerekçesinin dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 08.05.2019 tarihli, 2019/718 Esas, 2019/1270 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya