Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/14452 E. , 2025/1012 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/173 E., 2015/75 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 15.0
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/14452 E. , 2025/1012 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/173 E., 2015/75 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2013 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191/1, 53 ve 54. maddeleri uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2015 tarihli ve 2014/173 Esas, 2015/75 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin 25.02.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 07.01.2017 tarihinde sanığın kasıtlı bir suç işlediğinin ihbarı üzerine yapılan yargılama neticesinde, 5237 sayılı Kanun’un 191/1, 62 ve 52/1-2-3 maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2019 tarihli ve 2018/150 Esas, 2019/95 Karar sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 11.02.2021 tarihli ve 2020/379 Esas, 2021/114 Karar sayılı kararıyla bozulmasını müteakip yeniden yapılan yargılama sonucunda Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2021 tarihli ve 2021/153 Esas, 2021/355 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191/1, 62 ve 52/1-2-3 maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 29.03.2023 tarihli ve 2022/24703 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2023 tarihli ve KYB-2023/38912 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre; 1- Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2015 tarihli ve 2014/173 esas, 2015/75 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına şeklinde bir ibareye yer verilmekle yetinilip, cezalandırmaya ilişkin maddeler yazılmadan hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de; sanığın denetimli serbestlik süresi içerisinde yükümlülüklere uygun davranmadığı veya aynı suçu yeniden işlemek suretiyle mahkûm olduğu takdirde mahkemenin açıklanmasını geri bıraktığı hükmü açıklayacağı, bu hâlde hüküm açıklanabilmesi için evvelce bir cezanın belirlenerek bir hüküm kurulması gerektiği, ortada açıklanacak bir hüküm bulunmaması hâlinde anılan hükmün nasıl işletileceğinin karışıklığa da yol açabileceği, öncelikle mahkemece 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/6. maddesi uyarınca denetime imkân verecek biçimde bir hüküm kurulması, ardından sanık hakkında evvelce denetimli serbestlik kararı verildiği ve ihlal üzerine yargılama yapıldığı hususu da dikkate alınarak, 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/3. maddesi uyarınca yargılamaya devam edilerek sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, 2- Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/06/2021 tarihli ve 2021/153 esas, 2021/355 sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; Sanığın denetim süresi içerisinde 07/01/2017 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbarı üzerine yapılan yargılama neticesinde, Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/06/2021 tarihli kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, sanık hakkında önceden verilmiş bir mahkumiyet kararı bulunmadığı ve hükmün açıklanması sırasında da ceza tayin edilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2015 tarihli ve 2014/173 Esas, 2015/75 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; Sanık ...'ın 14.11.2012 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2015 tarihli ve 2014/173 Esas, 2015/75 Karar sayılı kararı ile, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verildiği, kararın 22.01.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de, cezalandırmaya ilişkin kanun maddeleri ve hükmolunan ceza belirlenmeden doğrudan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetimli serbestlik süresi içerisinde yükümlülüklere uygun davranmadığı veya deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemek suretiyle mahkûm olduğu takdirde mahkemenin açıklanmasını geri bıraktığı hükmü açıklayacağı, bu hâlde hüküm açıklanabilmesi için önce bir cezanın belirlenerek bir mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kabule göre ise; Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2021 tarihli ve 2021/153 Esas, 2021/355 Karar sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; Sanığın denetim süresi içerisinde 07.01.2017 tarihinde kasıtlı bir suç işlediğinin ihbarı üzerine yapılan yargılama neticesinde, Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2021 tarihli kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, sanık hakkında önceden verilmiş bir mahkumiyet kararı bulunmadığı ve hükmün açıklanması sırasında da mahkemece sanık hakkında ilk defa ceza tayin edilemeyeceği gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. III. KARAR A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Adana 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2015 tarihli ve 2014/173 Esas, 2015/75 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2025 tarihinde karar verildi.