Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/14530 E. , 2025/2944 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/458 E. 2022/143 K. HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkumiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Baş
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/14530 E. , 2025/2944 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/458 E. 2022/143 K. HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkumiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması Hükümlü hakkında Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2022 tarihli ve 2021/458 Esas, 2022/143 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191/1-3, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin 07.06.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 07.05.2023 tarihli ve 2022/23366 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55662 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, hükmün gerekçe kısmında sanığın İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/01/2018 tarihli ve 2017/736 Esas, 2018/903 sayılı kararı ile 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırıldığından bahisle sanık hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen, kısa kararda tekerrür hükümlerinin uygulanması yönünde karar verilmediği, bu şekilde hüküm ve gerekçe arasında çelişki oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE Şüpheli hakkında 26.12.2020 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2021 tarih, 2020/15357 Soruşturma, 2021/1644 Esas, 2021/1139 İddianame numaralı iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191/1-6, 53 ve 58. maddeleri uyarınca açılan kamu davasında Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2022 tarihli ve 2021/458 Esas, 2022/143 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191/1-3, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, gerekçeli karar içeriğinde sanığın adli sicil kaydında bulunan İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2018 tarihli ve 2017/836 Esas, 2018/903 Karar sayılı kararının tekerrüre esas alındığının belirtildiği, ancak kararın hüküm kısmında yer verilmediği, kararın 07.06.2022 tarihinde kesinleştiği, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 10.06.2022 tarihli yazısı ile tekerrürün uygulanmasına ilişkin 17.06.2022 tarihinde ek karar verildiği anlaşılmıştır. Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2022 tarihli kararının kesinleşmesi sonrası, sanık hakkındaki cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin 17.06.2022 tarihli ve 2021/458 Esas, 2022/143 Karar sayılı ek kararının, kesinleşmiş kararın esasına yönelik olması sebebiyle hukuken geçersiz olduğu anlaşılmakla, Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2022 tarihli ve 2021/458 Esas, 2022/143 Karar sayılı kararının gerekçe kısmında sanığın İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.01.2018 tarihli ve 2017/736 Esas, 2018/903 Karar sayılı kararı ile 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı belirtilerek sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen, kısa kararda ve kararın hüküm kısmında tekerrür hükümlerinin uygulanması yönünde karar verilmediği, bu şekilde hüküm ve gerekçe arasında çelişki oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. III. KARAR A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.02.2022 tarihli ve 2021/458 Esas, 2022/143 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde karar verildi.