Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2024/14664 E. , 2025/8947 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/354 E. 2022/20 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma İNCELEME KONUSU KARAR : Kamu davasının düşmesine KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başs
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2024/14664 E. , 2025/8947 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/354 E. 2022/20 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma İNCELEME KONUSU KARAR : Kamu davasının düşmesine KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 28.06.2019 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188/3-4 (b). ve 53. maddeleri uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2022 tarihli kararı ile kamu davasının düşmesine karar verildiği, kararın 28.01.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği, anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 08.05.2023 tarihli ve 2022/25436 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55617 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; "Sanığın daha önce 12/12/2011 tarihinde işlediği “kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek ve bulundurmak” suçuna ilişkin olarak, hakkında açılan kamu davası neticesinde, ... (Kapatılan) 14. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/03/2014 tarihli ve 2014/5 esas, 2014/292 sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/6. maddesinde öngörülen şartların gerçekleşmiş olduğundan bahisle aynı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 10/04/2014 tarihinde kesinleştiği, Ancak daha sonra sanığın denetim süresi içinde 17/10/2018 tarihinde işlediği işbu davaya konu olan “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak” suçundan yapılan yargılama sonunda, Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/01/2022 tarihli kararı ile yargılama konusu olan 17/10/2018 tarihli suçun, 12/12/2011 tarihli ilk suç bakımından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5 yıllık denetim süresi içinde işlenmiş olması nedeniyle bu kararın ihlali niteliğinde olduğu gerekçesiyle düşme kararı verilmiş ise de, Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 30/11/2020 tarihli ve 2020/4034 esas, 2020/8347 karar sayılı ilâmında yer alan "...İlk suça ilişkin olarak 5320 sayılı Kanunun geçici 7/2. maddesi uyarınca verilmiş olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının “ihlali” niteliğinde olduğunun tespit edilmesi halinde, 6545 sayılı Kanunla değişik TCK’nın 191/5. maddesi gereğince ihlal niteliğinde olan suç bakımından ayrı bir soruşturma ve kovuşturma yapma yasağı bulunduğundan “davanın düşmesine” ve “ilk suça ilişkin hükmün açıklanması için ihbarda bulunulmasına” karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek mahkûmiyet kararı verilmesi,.." şeklindeki açıklama dikkate alındığında, somut olayda, 12/12/2011 tarihli ilk suça ilişkin verilen 18/03/2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun uyarınca verilmiş bir karar olmadığı, genel hükümlere göre 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi kapsamında verilmiş olduğu, bu nedenle 17/10/2018 tarihli ikinci suç bakımından 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesinin uygulanması suretiyle düşme kararı verilemeyeceği, yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında bir karar verildikten sonra mahkûmiyet kararı verilmesi halinde önceki hükmün açıklanması için ihbarda bulunulabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE A.Sanığın 12.12.2011 tarihinde işlediği “kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek ve bulundurmak” suçuna ilişkin olarak, ... (Kapatılan) 14. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.03.2014 tarihli ve 2014/5 Esas, 2014/292 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine ve 5271 sayılı Kanun’un 231/6. maddesinde öngörülen şartların gerçekleşmiş olduğundan aynı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 10.04.2014 tarihinde kesinleştiği, B. Kanun yararına bozma istemine konu dava dosyasında ise; Şüpheli hakkında, 17.10.2018 tarihinde işlediği iddia olunan uyuşturucu madde ticareti suçundan yapılan soruşturma sonucunda, Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 28.06.2019 tarih ve 2018/9811 Soruşturma, 2019/2449 Esas, 2019/310 sayılı iddianamesi ile Niğde 2.Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.09.2019 tarihli ve 2019/245 Esas, 2019/260 Karar sayılı kararı ile değişen suç vasfı nedeni ile 5237 sayılı Kanun'un 191/1., 62. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 191/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın yapılan itirazın reddi ile 25.09.2019 tarihinde kesinleştiği, C. Sanığın 22.06.2021 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu sebebi ile Niğde Cumhuriyet Başsavcılığının 26.11.2021 tarih, 2020/11032 Soruşturma, 2021/6441 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığı kararının ihbarı üzerine, Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2022 tarihli ve 2021/354 Esas, 2022/20 Karar sayılı kararı ile yargılama konusu eylemin, sanığın ... 14. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.03.2014 tarihli 2015/5 Esas, 2014/292 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğinde olduğu belirtilerek kamu davasının düşmesine karar verildiği, kararın 28.01.2022 tarihinde kesinleştiği, Anlaşılmıştır. D. Somut olayda, 12.12.2011 tarihli suça ilişkin verilen ... 14. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.03.2014 tarihli 2015/5 Esas, 2014/292 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun uyarınca verilmediği, genel hükümlere göre 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesi kapsamında verilmiş olduğu, bu nedenle 17.10.2018 tarihli incelemeye konu suç bakımından 5237 sayılı Kanun'un 191/5. maddesinin uygulanması suretiyle düşme kararı verilemeyeceği, yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında bir karar verildikten sonra mahkûmiyet kararı verilmesi halinde önceki hükmün açıklanması için ihbarda bulunulabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. III. KARAR A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2022 tarihli ve 2021/354 Esas, 2022/20 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-a maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2025 tarihinde karar verildi.