Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/147 K.2024/4140

Sanık hakkında kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın; 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, anlaşılmıştır.

Sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 03.11.2015 tarihli iddianame ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli kararı ile Diyarbakır Asliye Ceza Mahkemesinin yetkili olduğu belirtilerek, yetkisizlik kararı verilmiştir.

3. Diyarbakır 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, sanığın suçu işlemediğine, suç kastının bulunmadığına, katılanın zararını karşıladığına, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığa ait şirketin kullanımında olan telefon numarası ile irtibat kurulan katılana, kendisine hediyeler verileceği, bunun için de katılana ait kredi kartı bilgilerinin gerekli olduğu söylenip, iradesi fesada uğratılarak mağdura ait söz konusu kredi kartının kart bilgileri ele geçirilip kullanılarak katılanın rızası olmaksızın kredi kartından 960,00 TL tutarında işlem yapıldığı, bu suretle sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan kurulan hüküm yönünden; 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin 12 nci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından bu hüküm inceleme dışı bırakılmıştır. 2.Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Olayın intikal şekli ve zamanı, sanığın aşamalardaki savunmaları, katılanın aşamalardaki beyanları, bankaların cevabi yazıları ile verilen bilgiler, alışveriş yapılan e-ticaret sitesi tarafından verilen bilgiler ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin, sanığın suçu işlemediğine, suç kastının bulunmadığına, katılanın zararını karşıladığına, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna yönelik temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca kişisel verilerin kaydedilmesi suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.”

şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

...