Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/14786 K.2024/4752

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın kişiyi hürriyeti yoksun kılma ve tehdit suçlarından cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Eskişehir (Kapatılan) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hürriyeti yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ve tehdit suçundan 5 ay hapis cezası, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Eskişehir (Kapatılan) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.05.2023 tarihli kararıyla hükmün aynı fiilden dolayı iki ayrı karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında hürriyeti yoksun kılma suçundan 4 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, kazanılmış hak nedeniyle ise 1 yıl 13 ay üzerinden cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, suç işleme kastının olmadığına, pişman olduğuna, cezanın azaltılmasına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın resmi nikahlı olan fakat suç tarihi itibariyle ayrı yaşadığı müştekiyi zorla araca bindirerek araç içerisinde darp ve tehdit ettikten sonra yakalandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Müştekinin olay tarihi itibariyle resmi nikahlı eşi olan sanık tarafından tarafından tehdit kullanılmak suretiyle zorla araca bindirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin kül halinde eşe karşı cebir ve tehdit kullanılmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğuna ilişkin mahkeme kabulünde isabetsizlik bulunmamış, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son hükmü uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezalarının 1 yıl 13 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak belirlenmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (II) nolu bendinin dördüncü fıkrasında yer alan "sonuç olarak sanığın 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkarılarak yerine "cezanın 1 yıl 13 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,