Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/14844 K.2024/7895

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/432 Esas ve 2016/337 sayılı Kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Kararın, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8 inci Ceza Dairesinin 27.04.2021 tarihli ve 2020/16724 Esas, 2021/13229 Karar sayılı kararı ile;

"Dava hakkında Ceza Muhakemesi Kanununun 251/3 üncü maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemenin yeniden değerlendirme yapması zorunluluğu " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/420 Esas, 2023/1008 Karar sayılı kararı ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’nun 192 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın 08.04.2015 tarihinde hükümlü bulunduğu Adana Açık Ceza İnfaz Kurumundan izne çıkıp geri gelmeyerek hükümlünün firar etmesi suçunu işlediğine yöneliktir.

Mahkemenin Kabulü

Adana Açık Ceza İnfaz Kurumundan özel izne gönderilen hükümlü ... ceza infaz kurumuna teslim olması gereken 15.04.2015 günü saat 12'de teslim olmadığının tespit edildiği, 48 saatlik bekleme süresinin bitimi olan 17.04.2015 günü saat 12 itibari ile sanığın firar ettiğinin anlaşıldığı olayda dosya kapsamında yer alan sanığın ikrarı, tutanaklar ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2020/16724 Esas, 2021/13229 Karar sayılı ilamı dikkate alınarak sanığın üzerine atılı suçu işlediğine kanaat getirildiği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 251/3 üncü maddesinin uygulanma imkanı doğması karşısında mahkemenin yeniden değerlendirme yapması zorunluluğu sebebiyle 27.04.2021 tarihli bozma kararı sonrasında ilk derece mahkemesinin açtığı celsede sanık, hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasını kabul etmesine karşın 24.11.2023 tarihli üçüncü celsede mahkemenin, "sistemsel bir hata olduğu, ikinci celse duruşma zaptında sehven yeni gün verilmediği bu yüzden dosyanın duruşma kaçağı olarak görüldüğünün anlaşıldığı" gerekçeleriyle resen celse açarak,

görülen lüzum üzerine 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince genel hükümlere göre yargılamaya devam etmesi; sanığın basit yargılama usulünün uygulanmasını kabul etmesi ve mahkemenin bozma tensip zaptında "basit yargılama usulünün uygulanmasına" şeklinde karar kurmasıyla sanığın cezasında 1/4 oranında indirim hakkı kazandığı gözetilmeksizin mahkemece gerekçe gösterilmeden sistemsel hatanın sonuçlarının sanığa yüklenerek aleyhine sonuç doğuracak şekilde uygulama yapılması ve sanık hakkında basit yargılama usulünden vazgeçilerek genel hükümlere göre hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR