Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/14854 K.2024/3255

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 11.01.2010 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. Mersin

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.04.2010 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve beş yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 09.04.2010 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince uygulanan 5 yıllık denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Mersin 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli kararı ile ihbarda bulunulması üzerine Mersin

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 28.02.2023 tarihli kararı ile sanığa isnat olunan suçun seri muhakeme usulüne tabi olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği. Herhangi bir nedene dayanmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, suçtan zarar görenden satın aldığı marullar karşılığında sahte 100 Amerikan Doları vermesine ilişkindir.

2. Suçtan zarar gören ... aşamalarda, sanığın hakkında beraat kararı verilen .... ile birlikte ** *** plakalı bir araçla gelip kasası 1,00 TL'den 150 kasa marul aldığını ve karşılığında Türk parası olmadığını söyleyerek 100 Amerikan doları verdiğini, önce petrolde sonra da döviz bürosuna götürdüğünde paranın sahte olduğunun anlaşıldığını ifade etmiştir.

3. 08.01.2010 tarihli teşhis tutanağı ile suçtan zarar gören kendisine sahte parayı veren şahsın, sanık ... olduğuna dair teşhiste bulunduğu belirlenmiştir. 4. T.C.

Merkez Bankası Mersin Şubesinin 11.02.2010 tarihli ve 16 sayılı Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile sanıktan ele geçen banknotun sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.

5. Sanık aşamalarda, seyyar meyve sebze satarak geçimini sağladığını, olay tarihinde Mardin'de satmak üzere suçtan zarar görenden marul satın aldığını, bunun için dayısı M.S.O.'nun pazarlık yaptığını, yanında Türk parası kalmadığından G. Kuyumculuk isimli işyerinden aldığı 100 Amerikan Dolarını verdiğini, paranın sahteliğini bilmediğini ifade etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın aşamalardaki birbiriyle örtüşen savunmaları, suçtan zarar görenin anlatımları, ele geçen sahte para miktarı ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, seyyar satıcılık yaparak geçimini sağlayan sanıktan ele geçen sahte paranın bir adet oluşu ve sahteliğini bilerek muhafaza ettiğine dair delil bulunmadığı göz önünde bulundurularak sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR