Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/14876 K.2024/2858

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 04.08.2023 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 18.01.2024 tarihli kararı ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizi; sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, iddianın inandırıcılıktan uzak bulunduğu, sanığın suç kastı bulunmadığı, hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suç tarihinde silah ticareti yapacağına yönelik ihbar üzerine polis memurlarınca yapılan çalışmada sanık adına tescilli 81 *** *** plaka sayılı aracın park halinde görüldüğü, aracın bulunduğu caddenin hemen karşısında çay ocağında sanığın bulunduğu,

üzerinde 1 adet araç oto anahtarının olduğu görülmesi üzerine aracının olup olmadığı sorulduğunda, sanığın görevlilere aracının olduğunu ancak burada olmadığını beyan ettiği, şüpheli davranışı üzerine aracın muhafaza altına alındığı ve gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında yazılı olarak verilen arama kararına istinaden araçta yapılan aramada toplam 45 (Kırkbeş) adet seri numaraları kazınarak silinmiş sürgü kısmında WALTHER ibaresi bulunan seri atım özelliğine sahip kuru sıkıdan ateşli silaha çevrildiğini değerlendirilen silah ele geçirildiği, 02.06.2023 tarihli ve 23/04914 sayılı kriminal uzmanlık raporuna göre;

silahların 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna (6136 sayılı Kanun) göre yasak nitelikteki ateşli silahlardan olduğunun ve Kanun'un 12 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen vahim silahlardan olduğunun tespit edildiği, sanığın savunmasında açık kimlik bilgilerini bilmediği Kemal isimli şahsın isteği üzerine başka bir araçtaki poşetleri kendi aracına aldığını, poşetlerin içinde ne olduğunu bilmediği şeklindeki olaya ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında yapılan değerlendirmede suça konu tabancaların sanığın kendisine ait olduğunu ikrar ettiği araçta yakalanmış olması, uzmanlık raporları ve tüm dosya kapsamı içeriği hep birlikte dikkate alındığında atılı suça konu eylemin varlığının kabulünün gerekeceğinin anlaşıldığı, sanığın Kemal isminde kim olduğu ve adresi ile ilgili herhangi bir bilgi veremediği bir şahsın kendisini arayarak açık durumda bulunan aracın bagajındaki poşetleri almasını istediği ve bu nedenle ne olduğunu bilmediği poşeti kendi aracına yüklediği şeklinde suçtan kurtulma amaçlı inkara yönelik savunmasına itibar edilmediği anlaşılmıştır.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

Sanıktan ele geçen silahların 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen vahim silahlardan olduğuna ilişkin uzmanlık raporları ile mahkemenin delillerin değerlendirmesi ve gerekçesinde de tüm konuların tartışıldığı ve sanığın savunmasında geçen Kemal isimli kişinin açık kimlik bilgilerinin mevcut olmadığı, sanıkça da bilinmediği, herhangi bir telefon görüşme kaydının da mevcut olmadığı, mahkemenin bu yöndeki sanığın suçtan kurtulma amaçlı inkara yönelik savunmasının da kabul edilmemesinin usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla,

İlk derece mahkemesinin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, mahkemenin sübut gerekçesinin yerinde olduğu, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği, eylemlerin kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanık müdafisinin ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmemiş olmakla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Dosya kapsamında yer alan arama ve yakalama tutanağı, Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nden alınan uzmanlık raporu ile tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kullandığı araçta ihbar üzerine yapılan aramada toplam 45 adet silahın ele geçirildiği,

silahların seri atış yapabilen ve 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin dördüncü fıkrasında tanımlanan vahim nitelikte yasak niteliği haiz silahlardan olduğu anlaşılmış ve polisin olay yerine gelmesi üzerine şüpheli hareketler sergileyen sanığın alınan savunmasında,

Kemal isimli kişinin isteği üzerine kime ait olduğunu bilmediği ama bagajı açık bir arabadaki poşetleri alarak kendi arabasına getirdiği ve poşetlerin içinde silah olduğunu bilmediği şeklindeki beyanının hayatın olağan akışına aykırı ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılmakla sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin birinci ve beşinci fıkraları uyarınca kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 18.01.2024 tarihli kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.03.2024 tarihinde karar verild